Snake Corpse - Anthelion

Dark heavens the blissful earth chokes

Conquered by shadows of a thousand crows

Pestilential stench, rotten corpse

Befogs the forest, death-stricken

Forceful will of retaliation

The tender undertone of Satan

Preaching of our fate and of our enemies

Despising the grace of divinity

Sins acute, piercing veins

Bloodshed stains the iron chains

Scales dark pitched, eyes gleaming green

Insignia of our tribe, destiny slain

Ghastly hair prolonged by hate

Weaving sins, vigorous, strained

This bloody pledge that we take

Bleeds wisdom through the eyes of the Snake

In the eyes

The darker side

Daystar fades

Nightstar glides

Argently the starlight shines

Reflecting the shaft of the scythe

Fear follows, blood drains

Annihilation echoes in the valley’s gloom

Ramping thunderous, road of revenge

The Dark Ride carries his headpiece lanced

Gradually drawing close

Devouring your peace desiring soul

Dark funerals, sullen air swells

The death-lake swallowed the moonlight, chilled

Thirteen corpses in cerement enslaved

The Sorceress whispers the Snake-god's will

Sky ripping bats from under-earth soar

Warriors roar a cry of war

Bloodthirsty tunes they croak

From the depths of hell they evoke

Dark descendants

This you will revive

Damnation, our destiny

Darkness never the light shall free

Warfare will forever be Brutal tunes, torments sing

Weeping angels, smoldering wings

Scars innumerous incised

Seizing that tear from a sorrowful eye

Distorted countenance seen

Forking evil, two-pointed tongues

Savoring the sweetness of deathly beings

Devouring innocent dreams

To hell you sanctimonious souls

Preposterous apostles of God

I’ll scorn your relentless death

Beings, dirty, despicable

Now is the hour you all shall die

Your wretched moans shall linger

Until the time your blood runs dry

In gasping pain you lie

Nightmares soon shall fade

Soul-betrayed corpse of the Snake

Disbursements for boundless power

Vacuity, misery, torment, anxiety

Angel who walks in the shadow of the shade

In peace all shall retire

This time those eyes disclose de novo

Sharpness of gleaming green

Scattering, slicing, swords of ray

Suckling blood, slaughtering heat

Tempting trap of poisonous fangs

Now left everlastingly senseless

The damned among the living

Till eternity reconciling

Donkere hemel de zalige aarde stikt

Veroverd door schaduwen van duizend kraaien

Pestilentiële stank, rot lijk

Mist het bos, door de dood getroffen

Krachtige wil tot vergelding

De tedere ondertoon van Satan

Prediking van ons lot en van onze vijanden

De gratie van goddelijkheid verachten

Zonden acuut, doordringende aderen

Bloedvergieten kleurt de ijzeren kettingen

Schalen donker getand, ogen glinsterend groen

Insigne van onze stam, het lot is verslagen

Afschuwelijk haar verlengd door haat

Zonden weven, krachtig, gespannen

Deze verdomde belofte die we doen

Bloedt wijsheid door de ogen van de slang

In de ogen

De donkere kant

Dagster vervaagt

Nachtster glijdt

Argently schijnt het sterrenlicht

Als gevolg van de schacht van de zeis

Angst volgt, het bloed vloeit weg

Vernietiging echoot in de duisternis van de vallei

Ramping daverend, weg van wraak

The Dark Ride draagt ​​zijn kopstuk doorboord

Geleidelijk dichterbij komend

Verslindend je vrede verlangende ziel

Donkere begrafenissen, sombere lucht zwelt aan

Het dodenmeer verslond het maanlicht, verkild

Dertien lijken in het graf tot slaaf gemaakt

De tovenares fluistert de wil van de slangengod

Vleermuizen die de lucht uit de grond scheuren, stijgen op

Krijgers brullen een oorlogskreet

Bloeddorstige deuntjes krassen ze

Vanuit de diepten van de hel roepen ze op

Donkere afstammelingen

Dit zal je doen herleven

Verdoemenis, ons lot

Duisternis zal het licht nooit bevrijden

Oorlogvoering zal voor altijd brute deuntjes zijn, kwellingen zingen

Huilende engelen, smeulende vleugels

Littekens talloze ingesneden

Die traan uit een bedroefd oog grijpen

Vervormd gezicht gezien

Kwaadaardige, tweepuntige tongen splitsen

Genieten van de zoetheid van dodelijke wezens

Verslindende onschuldige dromen

Naar de hel jullie schijnheilige zielen

Ongerijmde apostelen van God

Ik zal je meedogenloze dood verachten

Wezens, vies, verachtelijk

Dit is het uur waarop jullie allemaal zullen sterven

Je ellendige gekreun zal blijven hangen

Tot het moment dat je bloed opdroogt

In hijgende pijn lieg je

Nachtmerries zullen spoedig vervagen

Door de ziel verraden lijk van de slang

Uitbetalingen voor grenzeloze macht

Leegte, ellende, kwelling, angst

Engel die in de schaduw van de schaduw loopt

In vrede zullen ze allemaal met pensioen gaan

Deze keer onthullen die ogen de novo

Scherpte van glanzend groen

Verstrooiing, snijden, zwaarden van stralen

Zuigend bloed, bloedstollende hitte

Verleidelijke val van giftige hoektanden

Nu voor eeuwig zinloos achtergelaten

De verdoemden onder de levenden

Tot in de eeuwigheid verzoenend