In Solitude - Antestor

Frantic I scream in agony

Of not being able to reach my goals

Wars inside my head

I do my best, I give my all

Still I’m so far away

Trying to keep my hope

I stumble and I fall

As I lay here, waiting for you beside me

To keep me calm

My head held high, my outside unscathed

No one to ask, no one to help

I’m left here all alone

Battle rages all day long

Bitterness seldom comes alone

Fury becoming my strength

And seems to be the only way to survive

All pain that I’ve ever known

I reap only what my past has sown

No secrets are kept from you

As you witness my attempts to ignore

Frantic I scream in agony

Of not being able to reach my goals

Wars inside my head

I do my best, I give my all

Still I’m so far away

Trying to keep my hope

I stumble and I fall

I ask for forgiveness

But my screams are unheard

My claims misunderstood

Ignorance has won

As I lay here

Waiting for You beside me

To keep me calm I feel your spirit

Comforting me and within me

I’m saved through grace

Paniek, ik schreeuw van pijn

Dat ik mijn doelen niet kan bereiken

Oorlogen in mijn hoofd

Ik doe mijn best, ik geef alles

Toch ben ik zo ver weg

Ik probeer mijn hoop te behouden

Ik struikel en ik val

Terwijl ik hier lig, naast me op je te wachten

Om me kalm te houden

Mijn hoofd opgeheven, mijn buitenkant ongedeerd

Niemand om te vragen, niemand om te helpen

Ik ben hier helemaal alleen

De strijd woedt de hele dag door

Bitterheid komt zelden alleen

Fury wordt mijn kracht

En lijkt de enige manier te zijn om te overleven

Alle pijn die ik ooit heb gekend

Ik oogst alleen wat mijn verleden heeft gezaaid

Er worden geen geheimen voor je bewaard

Terwijl je getuige bent van mijn pogingen om te negeren

Paniek, ik schreeuw van pijn

Dat ik mijn doelen niet kan bereiken

Oorlogen in mijn hoofd

Ik doe mijn best, ik geef alles

Toch ben ik zo ver weg

Ik probeer mijn hoop te behouden

Ik struikel en ik val

Ik vraag om vergeving

Maar mijn geschreeuw is niet gehoord

Mijn beweringen verkeerd begrepen

Onwetendheid heeft gewonnen

Zoals ik hier lig

Wachtend op jou naast me

Om me kalm te houden, voel ik je geest

Mij ​​troosten en in mij

Ik ben gered door genade