Benighted - Antestor

Her kisses were like being embraced by life itself

Dressed in a funeral gown she was more

Beautiful than I ever could remember

The true source overwhelms me

Embraced by this entity

The fullness of her beauty

Lacks the imperfection of humanity

Like an angel she came

But like a demon she flew away

Joy turned to sadness

Hope turned to hate

Fooled yet again by the lies of mankind

Fooled yet again by the lies

Like an angel she came

But like a demon she flew away

Joy turned to sadness

Hope turned to hate

All alone I wander in the darkness

Lost and dazed I cease to exist

Visions of old comes to mind

I’ve been through this before

Joy turned to sadness

Hope turned to hate

Will I ever dare to feel again

Or is this my everlasting bitter end

Haar kussen waren alsof ze omarmd werden door het leven zelf

Gekleed in een rouwjurk was ze meer

Mooier dan ik me ooit zou kunnen herinneren

De ware bron overweldigt me

Omarmd door deze entiteit

De volheid van haar schoonheid

Mist de onvolmaaktheid van de mensheid

Als een engel kwam ze

Maar als een demon vloog ze weg

Vreugde veranderde in verdriet

Hoop veranderde in haat

Opnieuw voor de gek gehouden door de leugens van de mensheid

Weer voor de gek gehouden door de leugens

Als een engel kwam ze

Maar als een demon vloog ze weg

Vreugde veranderde in verdriet

Hoop veranderde in haat

Helemaal alleen dwaal ik door de duisternis

Verdwaasd en verdwaasd houd ik op te bestaan

Visioenen van weleer komen voor de geest

Ik heb dit eerder meegemaakt

Vreugde veranderde in verdriet

Hoop veranderde in haat

Zal ik ooit weer durven voelen?

Of is dit mijn eeuwige bittere einde?