Satellites -

We’ve built the cities and the walls to mark the place where we exist

We’ve said that Sun sat down and rose and to this day we still persist

But how does it feel to see ourselves on another scale

Where all this greatness dies and where we don’t prevail

I don’t think that we could last so long to leave a solid trace

From all of our hopes there isn’t one that time could not erase

And everything moves along these rings as history unfolds

And we’ll take our rest on solar winds that carry us home

That’s shifted to the outskirts, cast away from the spotlight

We’ve been holding on to this place like it’s firm

But it’s moving 'round in circles like a satellite

We move in circles as ages pass like grains of sand in the ocean waves

Being a part of something so vast is to us nothing but a disgrace

So we grasp whatever hands can reach trying hard to show

That we are the masters of this tiny place that we call home

As I reach out for tomorrow I feel today slips right though my fingers

We hebben de steden en de muren gebouwd om de plaats te markeren waar we bestaan

We hebben gezegd dat de zon ging zitten en opkwam en tot op de dag van vandaag volharden we nog steeds

Maar hoe voelt het om onszelf op een andere schaal te zien?

Waar al deze grootsheid sterft en waar we niet zegevieren

Ik denk niet dat we het zo lang zouden volhouden om een ​​solide spoor achter te laten

Van al onze hoop is er niet één die de tijd niet kon wissen

En alles beweegt langs deze ringen terwijl de geschiedenis zich ontvouwt

En we rusten uit op zonnewinden die ons naar huis voeren

Dat is verschoven naar de buitenwijken, weggegooid uit de schijnwerpers

We houden vast aan deze plek alsof het stevig is

Maar het beweegt in cirkels als een satelliet

We bewegen in cirkels naarmate de eeuwen verstrijken als zandkorrels in de oceaangolven

Deel uitmaken van zoiets groots is voor ons niets anders dan een schande

Dus we grijpen alles wat handen kunnen bereiken en proberen het te laten zien

Dat we de meesters zijn van deze kleine plaats die we thuis noemen

Als ik naar morgen streef, voel ik dat vandaag door mijn vingers glipt