Origin Locus -

The greatest secret is kept forever from our eyes

So one can just surmise

I think it might be the reason we breathe

The reason we keep this fire bright

I think it might be the reason we fight

The reason we lock ourselves inside

Moving faster through the space and time

Washed away by another tide

Catching light from pieces of the past

Where the hearts and the minds collide

Perfection never was enough

Each theory aches to be proven wrong

Should I believe or should I doubt

Should I submit or should I flout

Was I contrived, did I evolve

How come this quarrel hasn’t yet been solved

The time is lost in all of these meaningless fights

Couldn’t open our eyes to see that everything is

Moving faster through the space and time

Washed away by another tide

Catching light from pieces of the past

Where the hearts and the minds collide

The mind can’t comprehend the meaning of immensity

Still wasting lives for these pointless fights

There must be something that has started it all out

And drowning in the outer space, reflecting light from distant stars

We’ll shine our way through this and heal those everlasting scars

Het grootste geheim wordt voor altijd voor onze ogen verborgen gehouden

Dus je kunt het maar gissen

Ik denk dat het misschien de reden is dat we ademen

De reden waarom we dit vuur helder houden

Ik denk dat dit misschien de reden is dat we vechten

De reden waarom we onszelf binnen opsluiten

Sneller door de ruimte en tijd bewegen

Weggespoeld door een ander getij

Licht vangen uit stukjes verleden

Waar de harten en de geesten botsen

Perfectie was nooit genoeg

Elke theorie smacht om te worden bewezen onjuist

Moet ik geloven of moet ik twijfelen?

Moet ik indienen of moet ik negeren?

Was ik bedacht, ben ik geëvolueerd?

Hoe komt het dat deze ruzie nog niet is opgelost

De tijd gaat verloren in al deze zinloze gevechten

We konden onze ogen niet openen om te zien dat alles zo is

Sneller door de ruimte en tijd bewegen

Weggespoeld door een ander getij

Licht vangen uit stukjes verleden

Waar de harten en de geesten botsen

De geest kan de betekenis van onmetelijkheid niet begrijpen

Nog steeds levens aan het verspillen voor deze zinloze gevechten

Er moet iets zijn waarmee het allemaal is begonnen

En verdrinken in de ruimte, reflecterend licht van verre sterren

We zullen ons hier een weg doorheen banen en die eeuwige littekens genezen