Город - Анна Завальская

Темный город в небо заострил глянцевые спицы.

Я перестаю искать в незнакомых лицах.

Аромат не прожитого дня манит ускользая от меня.

Припев:

За моей спиной оставляю, оставляю город.

Снегом над тобой рассыпаю, рассыпаюсь.

Очертания домов дрожат или это снится.

А в хрустальном воздухе плывут белые крупицы.

В эйфории постепенно ускоряя путь

Я к тебе душою прикоснусь.

Припев:

За моей спиной оставляю, оставляю город.

Снегом над тобой рассыпаю, рассыпаю холод.

За моей спиной оставляю, оставляю город.

Снегом над тобой рассыпаю, рассыпаюсь.

Оставляю, оставляю.

Рассыпаю, рассыпаю.

Ухожу я вечером в мой город.

Спускаюсь в мой город,

Где кто-то ждет меня, а кто-то избегает.

И где надо уйти от страшного свидания.

От чего-то, чему нет имени.

Припев:

За моей спиной оставляю, оставляю город.

Снегом над тобой рассыпаю, рассыпаю холод.

За моей спиной оставляю, оставляю город.

Снегом над тобой рассыпаю, рассыпаю холод.

De donkere stad scherpte zijn glanzende spaken de lucht in.

Ik stop met kijken in onbekende gezichten.

De geur van een niet geleefde dag lonkt en ontgaat me.

Refrein:

Achter mij vertrek ik, ik verlaat de stad.

Ik strooi sneeuw over je heen, ik strooi.

De contouren van de huizen trillen of het is een droom.

En witte korrels zweven in de kristalheldere lucht.

In euforie, geleidelijk het pad versnellen

Ik zal je aanraken met mijn ziel.

Refrein:

Achter mij vertrek ik, ik verlaat de stad.

Ik strooi sneeuw over je heen, ik strooi kou.

Achter mij vertrek ik, ik verlaat de stad.

Ik strooi sneeuw over je heen, ik strooi.

Ik vertrek, ik vertrek.

Ik brokkel af, ik brokkel af.

Ik vertrek 's avonds naar mijn stad.

Ik ga naar mijn stad

Waar iemand op me wacht en iemand mij ontwijkt.

En waar je weg kunt komen van een vreselijke date.

Van iets dat geen naam heeft.

Refrein:

Achter mij vertrek ik, ik verlaat de stad.

Ik strooi sneeuw over je heen, ik strooi kou.

Achter mij vertrek ik, ik verlaat de stad.

Ik strooi sneeuw over je heen, ik strooi kou.