Simple Thing as Love - Andy Williams

Awake now I don’t hear the floorboards

Creaking as you walk back from the window

Or feel your satin fingers

Drawing patterns on my back

Where I lay dying

Without you I’m a child

Who sucks the vacant thumb of emptiness

Left crying when he has not had enough

At the mercy of an empty room

Singing verses to some faded wall

Confused about a simple thing as love

It’s too bad we couldn’t stay here

Till the clock runs out

And falls from sheer exhaustion

Or till morning when I watch you

As you stoop to pick your things

Up from the floor

But too soon for us it’s over

In the shock of the electric lightbulb

Sunrise from the ceiling up above

As it dangles to remind us

Of the spiderweb that binds us

And just complicates a simple thing as love

Awake now I don’t hear the floorboards

Creaking as you walk back from the window

Or feel your satin fingers

Drawing patterns on my back

Where I lay dying

Without you I’m a child

Who sucks the vacant thumb of emptiness

Left crying when he has not had enough

At the mercy of an empty room

Singing verses to some faded wall

Confused about a simple thing as love

Wakker nu, ik hoor de vloerplanken niet

Krakend als je terugloopt uit het raam

Of voel je satijnen vingers

Patronen tekenen op mijn rug

Waar ik lag te sterven

Zonder jou ben ik een kind

Wie zuigt de lege duim van de leegte op

Links huilend als hij niet genoeg heeft gehad

Overgeleverd aan een lege kamer

Verzen zingen op een vervaagde muur

Verward over iets simpels als liefde

Het is jammer dat we hier niet konden blijven

Tot de klok om is

En valt van pure uitputting

Of tot de ochtend als ik naar je kijk

Terwijl je bukt om je spullen te kiezen

Van de vloer omhoog

Maar te vroeg voor ons is het voorbij

In de schok van de elektrische gloeilamp

Zonsopgang vanaf het plafond naar boven

Terwijl het bungelt om ons eraan te herinneren

Van het spinnenweb dat ons bindt

En compliceert gewoon iets eenvoudigs als liefde

Wakker nu, ik hoor de vloerplanken niet

Krakend als je terugloopt uit het raam

Of voel je satijnen vingers

Patronen tekenen op mijn rug

Waar ik lag te sterven

Zonder jou ben ik een kind

Wie zuigt de lege duim van de leegte op

Links huilend als hij niet genoeg heeft gehad

Overgeleverd aan een lege kamer

Verzen zingen op een vervaagde muur

Verward over iets simpels als liefde