Постой! - Андрей Князев

Не покидай меня.

Это не жизнь.

Что натворила я?

Хватит мне лжи.

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Что будет теперь со мной?

Ты будешь одна.

Не уходи, постой!

Прощай навсегда.

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Я часто ночью к твоей спальне подходил,

За дверью слышал этот мерзкий баритон,

Ты утверждаешь то, что это я и был,

Ты до сих пор мне не ответила кто он.

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Простить все это не способен даже я,

И ты останешься в подвале навсегда!

Пусть тот, кто лазил ночью в доме у меня,

По зову сердца прибежит к тебе сюда.

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Постой!

Веревки жесткие мне стягивают тело,

За этот час я очень сильно похудела,

Ты ненормальный, я давно подозревала,

Тебе ночами я с тобою изменяла!

Verlaat me niet.

Dit is geen leven.

Wat heb ik gedaan?

Genoeg van mijn leugens.

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wat gebeurt er nu met mij?

Je zal alleen zijn.

Ga niet weg, blijf!

Afscheid voor altijd.

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Ik kwam 's nachts vaak naar je slaapkamer,

Achter de deur hoorde ik deze gemene bariton,

Je beweert dat ik het was,

Je hebt me nog steeds niet geantwoord wie hij is.

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Zelfs ik kan dit alles niet vergeven,

En je blijft voor altijd in de kelder!

Laat degene die 's nachts in mijn huis klom,

Op de roep van zijn hart zal hij hier naar je toe komen rennen.

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Wacht!

Stijve touwen spannen mijn lichaam,

Tijdens dit uur verloor ik veel gewicht,

Je bent gek, dat vermoed ik al heel lang

Ik heb je 's nachts bedrogen met jou!