Tangled Vine - Andreas Moe

I saw her with her back to me

While gazing on the offing sea

The offing sea

I stopped to see her roses climb

From that point on we were entwined

A tangled vine

Oooh…

His ship lay broken on the shoals

No one survived no not a soul

But in her soul

She keeps his memory alive

Her locket holds his face not mine

A tangled vine

The thorns are digging in deep

The more I struggle I bleed

I feel it tightening up

With every heart beat

The thorns are digging in deep

And love’s cutting into me

Entangled

It’s frozen ground

We’re standing on

And even though it’s cold

I’ll never run

The thorns are digging in deep

The more I struggle I bleed

I feel it tightening up

With every heart beat

The thorns are digging in deep

And love’s cutting into me

Entangled

Ik zag haar met haar rug naar mij toe

Terwijl we staren naar de komende zee

de loskomende zee

Ik stopte om haar rozen te zien klimmen

Vanaf dat moment waren we met elkaar verstrengeld

Een verwarde wijnstok

oeh…

Zijn schip lag kapot op de ondiepten

Niemand overleefde nee geen ziel

Maar in haar ziel

Ze houdt zijn herinnering levend

Haar medaillon houdt zijn gezicht vast, niet het mijne

Een verwarde wijnstok

De doornen graven zich diep in

Hoe meer ik worstel, ik bloed

Ik voel het strakker worden

Met elke hartslag

De doornen graven zich diep in

En liefde snijdt in mij

verstrikt

Het is bevroren grond

We staan ​​op

En ook al is het koud

Ik zal nooit rennen

De doornen graven zich diep in

Hoe meer ik worstel, ik bloed

Ik voel het strakker worden

Met elke hartslag

De doornen graven zich diep in

En liefde snijdt in mij

verstrikt