Indiferente - André Valadão

O sofrimento dos perdidos me incomoda Senhor

Da pra sentir o imenso choro da dor

Como posso ficar parado insensível indiferente

Pois cada perdido é parte minha é minha gente

Chega … eu não posso vacilar

Eu não posso fracassar

Ajuda-me, Senhor… a livrar os oprimidos

E a libertar os cativos

Embora seja nossa obrigação

Não fazemos nada

Precisamos tira-los da condenação… confirmada

Olhe para os campos amadurecidos

Campos de aflitos e oprimidos

Campos preparados para serem colhidos

Senhor eu vou sempre caminhar

Sob os montes pra levar o evangelho de Jesus

Senhor vou me esforçar

Pra naquele dia Te encontrar

No dia da nossa vitória!

Het lijden van de verlorenen stoort me Heer

Je kunt de immense kreet van de pijn voelen

Hoe kan ik stil staan, ongevoelig, onverschillig?

Omdat elk verlies een deel is van mij en mijn volk

Genoeg... ik kan niet wankelen

ik kan niet falen

Help mij, Heer... om de onderdrukten te bevrijden

En om de gevangenen te bevrijden

Hoewel het onze plicht is

Wij doen niets

We moeten ze uit de veroordeling halen... bevestigd

Kijk naar de volgroeide velden

Velden van gekwelden en onderdrukten

Velden klaar om geoogst te worden

Heer, ik zal altijd lopen

Onder de bergen om het evangelie van Jezus te verkondigen

Heer ik zal het proberen

Voor die dag om jou te ontmoeten

Op de dag van onze overwinning!