Desperate Times -

Cold.

The night is crawling, surrounding every corner of our lives

Wait — somebody’s waiting for you to close your eyes…

Sleep.

Whole world’s asleep.

I hear the darkness rising from the deep

Deep, a lake so deep, reflecting every star you’ve ever seen

Time flies.

Better open up your eyes — you’re living in the desperate times

Pain.

I’m used to pain, it leads me through the neverending rain

Rain, that heartless rain won’t wash my sins and helpless tears away

But I know — now it’s time to hold the line

'Coz I’ll live, yes I’ll live

I’ll cross the sea of madness on the wave of disbelief

Countless miles through the lies

A wind of change will take me far away from our desperate times

Those lonely times

Gone.

Forever gone my sense of time, I’ve lost it on the run

Run, I’ve always run from everything I’ve seen an' done

But now… Now it’s time to draw the line, time to hold the line

'Coz I’ll live, yes I’ll live

I’ll cross the sea of madness on the wave of disbelief

Countless miles through the lies

A wind of change will take me far away from our desperate days

Faceless days, lonely days

Keep pushing me around and leaving scars across my face

In my eyes our live’s a neverending struggle to escape

From our desperate times

Koud.

De nacht kruipt en omgeeft elke hoek van ons leven

Wacht - iemand wacht tot je je ogen sluit...

Slaap.

De hele wereld slaapt.

Ik hoor de duisternis oprijzen uit de diepte

Diep, een meer zo diep dat elke ster weerspiegelt die je ooit hebt gezien

De tijd vliegt.

Open je ogen maar beter - je leeft in wanhopige tijden

Pijn.

Ik ben gewend aan pijn, het leidt me door de oneindige regen

Regen, die harteloze regen zal mijn zonden en hulpeloze tranen niet wegwassen

Maar ik weet het - nu is het tijd om aan de lijn te blijven

Want ik zal leven, ja ik zal leven

Ik zal de zee van waanzin oversteken op de golf van ongeloof

Ontelbare kilometers door de leugens

Een wind van verandering brengt me ver weg van onze wanhopige tijden

Die eenzame tijden

Weg.

Mijn gevoel voor tijd is voor altijd verdwenen, ik ben het op de vlucht kwijt

Rennen, ik ben altijd weggelopen van alles wat ik heb gezien en gedaan

Maar nu... Nu is het tijd om de lijn te trekken, tijd om de lijn vast te houden

Want ik zal leven, ja ik zal leven

Ik zal de zee van waanzin oversteken op de golf van ongeloof

Ontelbare kilometers door de leugens

Een wind van verandering brengt me ver weg van onze wanhopige dagen

Gezichtsloze dagen, eenzame dagen

Blijf me rondduwen en littekens op mijn gezicht achterlaten

In mijn ogen is ons leven een eeuwige strijd om te ontsnappen

Uit onze wanhopige tijden