Legendary - And Hell Followed With

The night has decreed,

The wretched born of her pale breast

Shall purge their thirst upon the throats of you vermin.

The dread of mankind

Has too long plagued my ancient race.

My shadow shall endlessly stretch across the land.

The streets shall run red by dawn in silence;

Taking the form of my prey at daybreak.

Kingdoms shall kneel at my feet by the thousands,

Fearing the sound of my voice forever.

I’m envenomed with this avarice,

Plagued by thirst as old as man.

My wings of doubt, unhinged;

Cry to the empty skies.

Your enemies may have come upon

The backs of their horses,

But it is upon wings that your miseries have come.

Cry to the empty skies.

What hath God wrought?

The warmth within your veins

Shall burn the darkness in my heart.

My form once seen before

In the nightmares of children and cowards.

I, that of a world beyond the stars

Have brought from the crypt, eternal life.

«He came with the sunset,

Disguised with the face of a man.»

Your suffering shall be legendary.

I’m envenomed with this avarice,

Plagued by thirst as old as man.

My wings of doubt, unhinged;

Cry to the empty skies.

Your enemies may have come upon

The backs of their horses,

But it is upon wings that your miseries have come.

Cry to the empty skies.

What hath God wrought?

The warmth within your veins

Shall burn the darkness in my heart.

My form once seen before

In the nightmares of children and cowards.

My brethren of the night come forth!

De nacht heeft besloten,

De ellendige geboren uit haar bleke borst

Zullen hun dorst zuiveren op de kelen van jullie ongedierte.

De angst van de mensheid

Heeft mijn oude ras te lang geplaagd.

Mijn schaduw zal zich eindeloos over het land uitstrekken.

De straten zullen bij zonsopgang in stilte rood kleuren;

In de vorm van mijn prooi bij het aanbreken van de dag.

Koninkrijken zullen bij duizenden aan mijn voeten knielen,

Voor altijd bang voor het geluid van mijn stem.

Ik ben vergiftigd met deze hebzucht,

Geplaagd door dorst zo oud als een mens.

Mijn vleugels van twijfel, losgeslagen;

Huil naar de lege lucht.

Je vijanden zijn misschien tegengekomen

De ruggen van hun paarden,

Maar het is op vleugels dat je ellende is gekomen.

Huil naar de lege lucht.

Wat heeft God gedaan?

De warmte in je aderen

Zal de duisternis in mijn hart branden.

Mijn formulier ooit eerder gezien

In de nachtmerries van kinderen en lafaards.

Ik, die van een wereld voorbij de sterren

Hebben uit de crypte het eeuwige leven gebracht.

«Hij kwam met de zonsondergang,

Vermomd met het gezicht van een man.»

Je lijden zal legendarisch zijn.

Ik ben vergiftigd met deze hebzucht,

Geplaagd door dorst zo oud als een mens.

Mijn vleugels van twijfel, losgeslagen;

Huil naar de lege lucht.

Je vijanden zijn misschien tegengekomen

De ruggen van hun paarden,

Maar het is op vleugels dat je ellende is gekomen.

Huil naar de lege lucht.

Wat heeft God gedaan?

De warmte in je aderen

Zal de duisternis in mijn hart branden.

Mijn formulier ooit eerder gezien

In de nachtmerries van kinderen en lafaards.

Mijn broeders van de nacht komen tevoorschijn!