Así Es Normal -

2 A.M.

y ya se puede sentir cómo cambia su piel

La supuesta inocencia no se les da muy bien

Ella espera impaciente por una razón

Él le da en el clavo con un simple gesto

Juegan a ver cómo las horas se convierten en segundos

Ya que todo se queda en la imaginación

Él sólo ansía un momento de resignación

Para no caer en la tentación

Cuando las palabras se acaban

Sólo quedan suspiros y silencios que dicen más que mil libros

Que sólo ellos leerán

Y así es normal

No es la primera ni ultima vez

Y así se va a quedar

Como una bomba de tiempo que nunca va a explotar

Tres de la mañana y siempre escucharás el mismo sonido

Ella casi sin fuerzas y él casi dormido

Ella dice: «No me siento bien

Pero juro que lo haría cien veces otra vez»

Entre Vodka y vino empieza a surgir lo que es indebido

Lo que ya eran tan obvio, pero no estaba dicho

Y es tan bueno lo que está tan mal

Tan prohibido lo que te hace volar

Y ella se deja llevar

Y en un segundo está diciendo cosas que no le perdonará

«Sé fuerte aquí»

Y así es normal

No es la primera ni ultima vez

Y así se va a quedar

Como una bomba de tiempo que no explota

Y es normal

No hay segunda opción ni redención

Y así te quedarás

Con la idea de lo que pudo ser, lo que se te escapó

Y así es normal

No es la primera ni ultima vez

Y así se va a quedar

Como una bomba de tiempo que no explota

Y es normal

No hay segunda opción ni redención

Y así te quedarás

Con la idea de lo que pudo ser, lo que se te escapó

02.00 uur.

en je voelt al hoe je huid verandert

Vermoedelijke onschuld kunnen ze niet zo goed

Ze wacht ongeduldig op een reden

Met een simpel gebaar slaat hij de spijker op de kop

Ze spelen om te zien hoe de uren in seconden veranderen

Omdat alles in de verbeelding blijft

Hij hunkert gewoon naar een moment van berusting

Om niet in de verleiding te komen

wanneer de woorden opraken

Er zijn alleen zuchten en stiltes die meer zeggen dan duizend boeken

dat alleen zij zullen lezen

En dat is normaal

Het is niet de eerste en ook niet de laatste keer

En zo zal het blijven

Als een tijdbom die nooit zal ontploffen

Drie uur 's ochtends en je hoort altijd hetzelfde geluid

Zij bijna zonder kracht en hij bijna in slaap

Ze zegt: "Ik voel me niet lekker

Maar ik zweer dat ik het honderd keer zou doen"

Tussen wodka en wijn begint het ongepaste naar voren te komen

Wat al zo vanzelfsprekend was, maar niet werd gezegd

En het is zo goed wat er zo fout is

Zo verboden wat je laat vliegen

En ze laat zich meeslepen

En binnen een seconde zeg je dingen die je niet zult vergeven

"Wees hier sterk"

En dat is normaal

Het is niet de eerste en ook niet de laatste keer

En zo zal het blijven

Als een tijdbom die niet ontploft

en het is normaal

Er is geen tweede keuze of verlossing

En dus blijf je

Met het idee van wat had kunnen zijn, wat je is ontgaan

En dat is normaal

Het is niet de eerste en ook niet de laatste keer

En zo zal het blijven

Als een tijdbom die niet ontploft

en het is normaal

Er is geen tweede keuze of verlossing

En dus blijf je

Met het idee van wat had kunnen zijn, wat je is ontgaan