Ill Glory - Anchors

Where do I begin?

It’s all so wrong, so fucked up from the start.

You never gave yourself a chance to live, just make 'em proud and keep your

head down and worry lonely later about the damage done.

Look what you’ve done, look what’s become of all your sycophantic self denying

achievements that you’ve been relying on.

Look what you’ve done, you caught the bullet in your teeth for them and watched

them cheer and kept your mouth shut when they made you bleed.

But do you even get it?

I guess not.

That middle management shoulder slump they’ve been patting for so long- it’s

not the first and it wont be the last, you’re not the worst but you’re sure not

the best.

When all is said and done, and when the race is run, they’ll chalk it down to

bad timing and move onto the next.

When you let them in you let yourself get fucked right in the heart,

they told you that you were a lion so you showed your teeth, they said 'bring

us the head of the hero kid' so you signed the dotted line along your neck.

And look what you’ve done, but the medics couldn’t stem the bleeding,

so they read you your rites and they laughed at your wrongs and said 'I guess

things don’t always go quite to plan', and look what you’ve done,

you’ve joined the royal ranks of the sick and the sad and your song will echo

down these lonely halls.

Tried to be everything to everybody, now you’re nothing at all.

Waar moet ik beginnen?

Het is allemaal zo verkeerd, zo verkloot vanaf het begin.

Je hebt jezelf nooit een kans gegeven om te leven, maak ze gewoon trots en houd je

hoofd naar beneden en maak je later eenzaam zorgen over de aangerichte schade.

Kijk wat je hebt gedaan, kijk wat er is geworden van al je sycofantische zelfontkenning

prestaties waarop u hebt vertrouwd.

Kijk wat je hebt gedaan, je ving de kogel in je tanden voor hen en keek toe

ze juichen en hielden je mond toen ze je lieten bloeden.

Maar snap je het ook?

Ik denk het niet.

Die malaise van het middenmanagement waar ze al zo lang op aan het kloppen zijn - het is

niet de eerste en het zal niet de laatste zijn, je bent niet de slechtste, maar dat weet je zeker niet

het beste.

Als alles is gezegd en gedaan, en wanneer de race is gelopen, schrijven ze het neer op:

slechte timing en ga naar de volgende.

Als je ze binnenlaat, laat je je diep in je hart neuken,

ze vertelden je dat je een leeuw was, dus je liet je tanden zien, ze zeiden 'breng mee'

ons het hoofd van het heldenkind, dus je tekende de stippellijn langs je nek.

En kijk wat je hebt gedaan, maar de medici konden de bloeding niet stoppen,

dus ze lazen je riten voor en ze lachten om je fouten en zeiden: 'Ik denk dat'

dingen gaan niet altijd helemaal volgens plan', en kijk wat je hebt gedaan,

je bent toegetreden tot de koninklijke gelederen van de zieken en de verdrietigen en je lied zal weerklinken

door deze eenzame gangen.

Probeerde alles voor iedereen te zijn, nu ben je helemaal niets.