Sueños De Las Olas - Anchoress

Abased at the base of the willow as it’s boughs

and the waves seek to meet at the mouth of the bay.

Though Time was found undressed and unwound at my side on the ground,

she cried that she’d never want it any other way.

Breathe deep.

Feed sleep.

Never dreamed that I’d ever see the seams between where we are,

where we’ve been and where we’re gonna go,

But here without fear all I hear the baited breath of the sea

as all the stories of our lives weep softly down the boughs of the willow.

Pleased to see, pleased to be here to leave you free of loss,

to find you when you’re lost, to be that albatross that clings to you in your

sleep.

My love, I’ve brought you tulips tonight.

They slip from my fingers as sparks alight.

And in the moment that they fall as all things must,

Time and her Passage gently stall in the growing dusk.

With the wind held enthrall while every second seems to crawl,

the breeze speaks to me in a soft southern drawl:

«All weary hearts take flight tonight,

Lost in each other for forever in the shallow ocean’s light.

Fly away.

Fly away.»

Even as I lay…

Abased at the base of the willow as it’s boughs

and the waves seek to meet at the mouth of the bay.

Though Time was found undressed and unwound at my side on the ground,

she cried that she’d never want it any other way.

Never dreamed that I’d ever see the seams between where we are,

where we’ve been and where we’re gonna go,

But here without fear all I hear the baited breath of the sea

as all the stories of our lives weep softly down the boughs of the willow.

Pleased to see, pleased to be here to leave you free of loss,

to find you when you’re lost and to push that albatross down and out of your

dreams.

Two friends floating on the ocean

Drifting in and out with the tide

Both found that they’d always be…

Vernederd aan de voet van de wilg zoals het takken zijn

en de golven zoeken elkaar aan de monding van de baai.

Hoewel Time uitgekleed en afgewikkeld aan mijn zijde op de grond werd gevonden,

ze huilde dat ze het nooit anders zou willen.

Adem diep.

Slaap voeden.

Nooit gedroomd dat ik ooit de naden zou zien tussen waar we zijn,

waar we zijn geweest en waar we naartoe gaan,

Maar hier hoor ik zonder angst de adem van de zee

terwijl alle verhalen van ons leven zachtjes huilen langs de takken van de wilg.

Blij om te zien, blij om hier te zijn om u vrij van verlies te laten,

om je te vinden als je verdwaald bent, om die albatros te zijn die zich aan je vastklampt in je

slaap.

Lieverd, ik heb vanavond tulpen voor je meegebracht.

Ze glippen uit mijn vingers terwijl er vonken ontbranden.

En op het moment dat ze vallen, zoals alle dingen moeten,

Tijd en haar Passage staan ​​zachtjes stil in de groeiende schemering.

Met de wind geboeid terwijl elke seconde lijkt te kruipen,

de bries spreekt tot me in een zacht zuidelijk accent:

«Alle vermoeide harten vliegen vanavond,

Voor altijd in elkaar verdwaald in het licht van de ondiepe oceaan.

Vlieg weg.

Vlieg weg."

Zelfs als ik lig...

Vernederd aan de voet van de wilg zoals het takken zijn

en de golven zoeken elkaar aan de monding van de baai.

Hoewel Time uitgekleed en afgewikkeld aan mijn zijde op de grond werd gevonden,

ze huilde dat ze het nooit anders zou willen.

Nooit gedroomd dat ik ooit de naden zou zien tussen waar we zijn,

waar we zijn geweest en waar we naartoe gaan,

Maar hier hoor ik zonder angst de adem van de zee

terwijl alle verhalen van ons leven zachtjes huilen langs de takken van de wilg.

Blij om te zien, blij om hier te zijn om u vrij van verlies te laten,

om je te vinden als je verdwaald bent en om die albatros naar beneden en uit je te duwen

dromen.

Twee vrienden die op de oceaan drijven

In en uit drijven met het tij

Beiden ontdekten dat ze altijd...