Disaster Porn - Anchoress

I know how this ends,

Our bright shining moment:

We’ll watch the fire from the hillside,

Lying on our backs in the moonlight.

It didn’t start crazy but here we are.

She didn’t touch the moon just to laugh at the stars.

She built her crown of glass with her own hands,

Piece by piece, as a tribute to Romance.

The tesserae tiara atop a tear stained face and

All the broken mirrors he raged back into sand

Are calling all your bluffs, and they’ll be winning every hand

Until you finally understand: you’re not a number, but a man.

She kissed the stars to sleep

Walking alone down the moonless street.

He lit great fires in the night

Howling his hate at the empty sky.

We’re the scale on which they stand

Judging the weight of their endless plans.

Each day is spent in struggle between

Two opposing polarities.

Build up, break down.

She smiles, he frowns.

Set fire, regrow.

This is all we know.

It took us this long to get here.

It took us this long to get here.

And in a beat, it’s all gone right back to where it was.

And we break old ground, till the soil with the ashes of the past.

Build up your cites, and watch them fall down.

Build up your lives, and watch them fall down

And on the TV, we’re watching them burn.

It didn’t start crazy but here we are,

We’ve broken every light so we can finally see the stars.

She built her crown of glass with her own hands,

With string and mud, to hold her hopes and plans.

Build up, break down.

She smiles, he frowns.

Set fire, regrow.

This is all we know.

Ik weet hoe dit afloopt,

Ons stralende moment:

We zullen het vuur vanaf de heuvel bekijken,

Liggend op onze rug in het maanlicht.

Het begon niet gek, maar hier zijn we dan.

Ze raakte de maan niet aan om alleen maar om de sterren te lachen.

Ze bouwde haar kroon van glas met haar eigen handen,

Stuk voor stuk, als eerbetoon aan de romantiek.

De tesserae-tiara bovenop een met tranen bevlekt gezicht en

Alle gebroken spiegels die hij terug in het zand raasde

Callen al je blufs, en ze zullen elke hand winnen

Tot je eindelijk begrijpt: je bent geen nummer, maar een man.

Ze kuste de sterren om te slapen

Alleen lopen door de maanloze straat.

Hij stak 's nachts grote vuren aan

Huilend zijn haat tegen de lege lucht.

Wij zijn de schaal waarop ze staan

Gezien het gewicht van hun eindeloze plannen.

Elke dag wordt doorgebracht in strijd tussen:

Twee tegengestelde polariteiten.

Opbouwen, afbreken.

Zij lacht, hij fronst.

In brand steken, opnieuw groeien.

Dit is alles wat we weten.

Het heeft zo lang geduurd voordat we hier waren.

Het heeft zo lang geduurd voordat we hier waren.

En in een oogwenk is het allemaal weer terug naar waar het was.

En we breken oude grond, tot de grond met de as van het verleden.

Bouw je citaten op en kijk hoe ze naar beneden vallen.

Bouw je leven op en kijk hoe ze ten onder gaan

En op de tv zien we ze branden.

Het begon niet gek, maar hier zijn we,

We hebben elk licht kapot gemaakt zodat we eindelijk de sterren kunnen zien.

Ze bouwde haar kroon van glas met haar eigen handen,

Met touw en modder, om haar hoop en plannen vast te houden.

Opbouwen, afbreken.

Zij lacht, hij fronst.

In brand steken, opnieuw groeien.

Dit is alles wat we weten.