ATTO ZERO - Anastasio

Amo quell’attimo prima dell’atto

Quando il pilota già vede l’impatto

E il fantino sbalzato ha mollato le redini

L’allievo si è ribellato e il maestro ha finito il suo lavoro

Giovane uomo, vai, sorprendimi

L’atleta tende i tendini

Il terrorista pregusta le 40 vergini, sa che le merita

Finita la predica ha già deciso, la notte è gelida

Ma domani click-boom, Allah Akbar, morte all’America

La folla è incredula, e i led, i riflettori

Il pianto dei peccatori, lo schianto dei tuoi valori

I motori in panne, mamma, guarda Notre-Dame è in fiamme

Notre-Dame è in fiamme

Notre-Dame è in fiamme

Notre-Dame è in fiamme

Ed è bella come non è stata mai

È bella come non è stata mai

Muore il simbolo le idee resistono

Bada, chi piange un simbolo è un idolatra

Chi piange il bello che guardi meglio, è uno spettacolo

Il fumo che avvolge il pinnacolo

L’evento al di fuori del calcolo

L’arte è viva se pure per poco

Dal fumo e dal fuoco si affaccia l’oracolo

L’arte è atto unico, ora e subito

E se la credi ferma nei musei, mi pari stupido

Ce n'è di più nel sacchetto dell’umido, yah

Ce n'è di più nel sacchetto dell’umido

Che almeno vive, si evolve, è unico

Anastasio, atto zero

Ik hou van dat moment voor de act

Wanneer de piloot de impact al ziet

En de gegooide jockey liet de teugels los

De leerling kwam in opstand en de leraar maakte zijn werk af

Jonge man, ga, verras me

De atleet rekt de pezen uit

De terrorist heeft een voorproefje van de 40 maagden, hij weet dat hij ze verdient

Na de preek die hij al heeft besloten, is de nacht ijskoud

Maar morgen klik-boem, Allah Akbar, dood aan Amerika

De menigte is ongelovig, en de LED's, de schijnwerpers

De kreet van zondaars, de crash van je waarden

De motoren vielen uit, mam, kijk, de Notre-Dame staat in brand

Notre-Dame staat in brand

Notre-Dame staat in brand

Notre-Dame staat in brand

En het is net zo mooi als het ooit was

Het is zo mooi als het ooit is geweest

Het symbool sterft, ideeën verzetten zich

Let wel, wie een symbool huilt is een afgodendienaar

Wie huilt om de schoonheid dat je er beter uitziet, is een spektakel

De rook die het hoogtepunt omhult

De gebeurtenis buiten de berekening

Kunst leeft, al was het maar voor even

Het orakel verschijnt uit rook en vuur

Kunst is een enkele handeling, nu en nu

En als je het vast gelooft in musea, ben ik zelfs dom

Er zit meer in de natte zak, yah

Er zit meer van in de natte zak

Die in ieder geval leeft, evolueert, is uniek

Anastasio, act zero