Mido Tu Mente - ANARKO

No respondo a luz, que me inyecten aquí.

Quiero hablar pero mi boca no está.

Estado de plenitud, a salvo del corazón

miro aquí mi barato hogar,

Fragiliza pensar, la cadencia sin fin,

cristalízala y verás reir.

Nada hay como andar por ahí.

Yo no voy a poner mi fé en tí.

Mido tu mente, con aparatos muy raros,

me pertenecen, tus impulsos, tu corazón.

El frío al que sometí, resulto vivir,

mi cerebro sigue igual.

Los cables llenan mi piel, que pronto reventará.

Miro aquí, barato hogar.

Nebuliza el deber, de los datos de aquí.

Cámbialos y avanzará

Nada hay como andar por ahí.

Yo no voy a poner mi fé en tí.

Mido tu mente, con aparatos muy raros,

me pertenecen, tus impulsos, tu corazón

La función de saber, controlar lo que ves.

Quiero andar por ahó, pero mis piés ya no están.

El denso olor de su piel, que siempre levantará

mis datos agudos ya.

Fragiliza pensar, la cadencia sin fín.

cristalízala y verás reír.

Nada hay como andar por ahí.

Yo no voy a poner mi fé en tí

Mido tu mente, con aparatos muy raros,

Ik reageer niet op licht, laat ze me hier injecteren.

Ik wil spreken, maar mijn mond is er niet.

Staat van heelheid, veilig vanuit het hart

Ik kijk hier mijn goedkope huis,

Het verzwakt het denken, de eindeloze cadans,

kristalliseer het en je zult lachen zien.

Er gaat niets boven rondlopen.

Ik ga mijn vertrouwen niet in jou stellen.

Ik meet je geest, met zeer vreemde apparaten,

Ze zijn van mij, je impulsen, je hart.

De kou waaraan ik me onderwierp, bleek te leven,

mijn brein is nog steeds hetzelfde.

De draden vullen mijn huid, die binnenkort zal barsten.

Ik kijk hier, goedkoop huis.

Vernevel de plicht, uit de gegevens hier.

Verander ze en het zal vooruitgaan

Er gaat niets boven rondlopen.

Ik ga mijn vertrouwen niet in jou stellen.

Ik meet je geest, met zeer vreemde apparaten,

ze zijn van mij, je impulsen, je hart

De functie van weten, controleren wat je ziet.

Ik wil rondlopen, maar mijn voeten zijn weg.

De dichte geur van haar huid, die altijd zal optrekken

mijn scherpe gegevens al.

Het verzwakt het denken, de eindeloze cadans.

kristalliseer het en je zult gelach zien.

Er gaat niets boven rondlopen.

Ik ga mijn vertrouwen niet in jou stellen

Ik meet je geest, met zeer vreemde apparaten,