The Comeback - Amity

It’s the return of the pessimistic optimist, listen/

Who’s constantly driven by the power of positive thinking/

It moves the cogs and the pistons, gives a shock to the system/

And kept me going when nobody had offered assistance/

From the top I watch them off in the distance/

Minions with popular opinions, what is the difference?

A pen and pad to me is like a cross to a Christian/

And if they’re spitting on the mic then I’m like God to these sinners/

They have troubl hitting a note, do re mi/

I don’t rate ‘m, I don’t even give ‘em a sympathy vote/

I pull the strings with a singular stroke/

They’re a voice in the choir, they admire me, the symphony’s coach/

You thought I was dead but I’m unzipping the body bag/

And crawling out, I’m calling down upon you for my honour badge/

On a bad day I swallow bitter pills while you lollygag/

I’ve been patient, now I’m back, how’s that for a humble brag?

With open ears I’m hearing clearer than I ever have/

The weather pattern has been interfering with the mental map/

Now the roads are open and I’m steering into heavy traffic/

But I’ve come too far in this to gear it down and pedal backwards/

‘Cause I’m ready to put in the work/

I’m motivated, over waiting for a push or a turn/

Even with a foot in the door, I stood in the dirt/

They should have seen it coming but now they’re looking absurd/

I tackled every set back and conquered every obstacle/

Making a name for myself was never optional/

Watch me accomplish everything they said’s impossible/

Beware ‘cause there ain’t any spare beds in hospital/

I was busy watching satellites and shooting stars/

While you spent Saturday nights having pints at uni bars/

Stop in your tracks like a train of cattle to a moving car/

Get off your saddle, if you came to battle, I’m the coup de grace

Het is de terugkeer van de pessimistische optimist, luister/

Die voortdurend wordt gedreven door de kracht van positief denken/

Het beweegt de tandwielen en de zuigers, geeft een schok aan het systeem/

En hield me op de been toen niemand hulp had aangeboden/

Vanaf de top bekijk ik ze in de verte/

Minions met populaire meningen, wat is het verschil?

Een pen en notitieblok is voor mij als een kruis voor een christen/

En als ze op de microfoon spugen, dan ben ik als God voor deze zondaars/

Ze hebben moeite met het raken van een noot, doen opnieuw mi/

Ik beoordeel ze niet, ik geef ze niet eens een sympathiestem/

Ik trek aan de touwtjes met een enkele slag/

Ze zijn een stem in het koor, ze bewonderen mij, de coach van de symfonie/

Je dacht dat ik dood was, maar ik rits de lijkzak open/

En terwijl ik naar buiten kruip, roep ik je op voor mijn ereteken/

Op een slechte dag slik ik bittere pillen terwijl jij lollygag/

Ik heb geduld gehad, nu ben ik terug, hoe is dat voor een bescheiden opschepperij?

Met open oren hoor ik helderder dan ooit tevoren/

Het weerpatroon verstoort de mentale kaart/

Nu zijn de wegen open en stuur ik het drukke verkeer in/

Maar ik ben hierin te ver gekomen om het terug te schakelen en achteruit te trappen /

Omdat ik klaar ben om het werk te doen/

Ik ben gemotiveerd, meer dan wachten op een zetje of een draai/

Zelfs met een voet tussen de deur stond ik in de modder/

Ze hadden het moeten zien aankomen, maar nu zien ze er absurd uit/

Ik pakte elke tegenslag aan en overwon elk obstakel/

Een naam voor mezelf maken was nooit optioneel/

Kijk hoe ik alles volbreng waarvan ze zeiden dat het onmogelijk is/

Pas op want er zijn geen extra bedden in het ziekenhuis/

Ik was bezig met het kijken naar satellieten en vallende sterren/

Terwijl je zaterdagavond pintjes dronk in unibars/

Stop in je tracks als een trein van vee naar een rijdende auto /

Kom van je zadel, als je ten strijde trekt, ben ik de genadeslag