Midnight Sun -

what went down on the side of the road?

What i saw at the edge of the see.

Only those elements time cannot wear,

And they follow.

What seeped out throught the cracks in time,

What sucks out the color in me?

What awaits beyond infinity?

Beyond and to all time i stand.

What blew in with the great gale?

What weighed down the falling leaves?

What came forth from the remains?

What has always lived and gone unseen?

What has caused the night to fall?

Who speaks of eternity?

Who awakes to night eternally?

Beyond and to all time i stand.

De profundis clamavi (baudelaire)

O my sole love, i pray thee pity me From out this dark gulf where my poor heart lies,

A baren world hemmed in by leaden skies

Where horror flies at night, and blasphemy.

For half the year the sickly sun is seen,

The other half thick night lies on the land,

A country bleaker than the polar strand;

No beasts, no brooks, nor any shred of green.

There never was a horror which surpassed

This icy sun’s cold cruelty, and this vast

Night like primeval chaos;

would i were

Like the dumb brutes, who in a secret lair

Lie wrapt in stupid slumber for a space…

Time creeps at so burdensome a pace.

wat gebeurde er langs de kant van de weg?

Wat ik zag aan de rand van de zee.

Alleen die elementen die de tijd niet kan dragen,

En ze volgen.

Wat door de scheuren in de tijd naar buiten sijpelde,

Wat zuigt de kleur in mij eruit?

Wat wacht er voorbij de oneindigheid?

Voorbij en voor altijd sta ik.

Wat blies in met de grote storm?

Wat drukte de vallende bladeren?

Wat kwam er uit de overblijfselen?

Wat heeft altijd geleefd en is ongezien gebleven?

Waardoor is de nacht gevallen?

Wie spreekt er over de eeuwigheid?

Wie wordt er eeuwig wakker van de nacht?

Voorbij en voor altijd sta ik.

De profundis clamavi (baudelaire)

O mijn enige liefde, ik bid u medelijden met mij te hebben vanuit deze donkere kloof waar mijn arme hart ligt,

Een kale wereld ingesloten door loodzware luchten

Waar 's nachts horror vliegt en godslastering.

Een half jaar lang is de ziekelijke zon te zien,

De andere halve dikke nacht ligt op het land,

Een land dat somberder is dan de poolstreng;

Geen beesten, geen beken, noch een stukje groen.

Er was nooit een horror die overtrof

De koude wreedheid van deze ijzige zon, en deze uitgestrektheid

Nacht als oerchaos;

zou ik zijn

Zoals de domme bruten, die in een geheim hol

Ga in een stomme slaap liggen voor een ruimte...

De tijd kruipt in zo'n moeizaam tempo.