What Words Create -

Behold mortality, my strongest foe

I cannot understand thy nature

Who would question the light?

A secret of thine

Dreamt into being, this darkness cannot prevail

Who would question the bright?

Darkness shall not succeed

Yet his beguilement seduces defeat

Casting all rules aside, unwilling to lose

In darkness, relentless, I fight for myself

In madness, defenseless, seek sanity

With wisdom, in gladness, for fear of my sight

Arise to reveal a path to paradise

What words create, life takes away

And reveals the disguise

Left here to uncover a secret of yours

The fleeting motion, of what we can’t see

Shadows hide bleak scars that run deep

And yet we all find comfort inside

Here beneath our insanity

A damaged façade

Hiding from the world Escape this reality

Dreamt into being

Thus as we speak this fractured litany

Our illusions become icons and gods

The essence of being denies our fallacies

For the axiom of infinity cares not for the awareness of man

Zie sterfelijkheid, mijn sterkste vijand

Ik kan uw aard niet begrijpen

Wie zou het licht in twijfel trekken?

Een geheim van jou

Gedroomd tot bestaan, deze duisternis kan niet zegevieren

Wie zou de Bright in twijfel trekken?

Duisternis zal niet slagen

Maar zijn verleiding verleidt nederlaag

Alle regels terzijde schuivend, niet bereid om te verliezen

In het duister, meedogenloos, vecht ik voor mezelf

Zoek in waanzin, weerloos, gezond verstand

Met wijsheid, in blijdschap, uit angst voor mijn zicht

Sta op om een ​​pad naar het paradijs te onthullen

Wat woorden creëren, neemt het leven weg

En onthult de vermomming

Hier achtergelaten om een ​​geheim van jou te ontdekken

De vluchtige beweging, van wat we niet kunnen zien

Schaduwen verbergen sombere littekens die diep gaan

En toch vinden we allemaal troost binnenin

Hier onder onze waanzin

Een beschadigde gevel

Verstoppen voor de wereld Ontsnap aan deze realiteit

Gedroomd tot bestaan

Dus terwijl we deze gebroken litanie spreken,

Onze illusies worden iconen en goden

De essentie van het zijn ontkent onze drogredenen

Want het axioma van oneindigheid geeft niet om het bewustzijn van de mens