On These Deserted Plains -

Breathless

Skinless

Wrought from Iron

Walking towards a tunnel of darkness

Light was my enemy

In search of what we cannot seem to find

Marvelous yet sinister

We held the fire

A fire to burn for eternity

Hindered by chains

And whipped by ice

We marched, we fell, into insanity

Calming aurora

A Glimmer of Peace

In death awaited, A fantasy

Shadows that claimed

Our souls and lives

The witnesses, will never be found

Haunted, distorted

Images we seek

Bleached bones

And skeletons

On these deserted plains

But despair we averted

The ground we claimed

Onward towards victory

From hell we came

The blank stare we faced

Burned within our minds

Immortality we sought

And it endeavored to pretend

But nothing could we find

Our lives flash before us

Amidst the darkest hours

Time seems to end

Haunted

Distorted

Bleach Bones

Skeletons

Hellish Screams

Uncertainty

Arcane terror

Left to die

For a cause

Inhuman cries

From below

Tainted lives

After life

Visionary

Facing our despair

We conquered this façade

Once bleak and lonely nights

Now filled with glorious light

For reward without the risk

Counts nothing towards your legacy

Amidst these dark ages

Time seems to end

Lifted above, a specter of observation

To observe what we create and destroy

And find what brings us to our destination

Like Gods of a system, to design and employ

Marvelous yet sinister

We held the fire

A fire to burn for eternity

Hindered by chains

And whipped by ice

We marched, we fell, into insanity

Haunted, distorted

Images we seek

Bleached bones

And skeletons

On these deserted plains

But despair we averted

The ground we claimed

Onward towards victory

From hell we came

Ademloos

Zonder vel

Gesmeed van ijzer

Lopend naar een tunnel van duisternis

Licht was mijn vijand

Op zoek naar wat we niet kunnen vinden

Geweldig en toch sinister

We hielden het vuur vast

Een vuur om voor de eeuwigheid te branden

Gehinderd door kettingen

En opgeklopt door ijs

We marcheerden, we vielen, tot waanzin

Kalmerende aurora

Een glimp van vrede

In de dood verwacht, een fantasie

Schaduwen die beweerden

Onze zielen en levens

De getuigen, zullen nooit worden gevonden

Achtervolgd, vervormd

Afbeeldingen die we zoeken

gebleekte botten

en skeletten

Op deze verlaten vlaktes

Maar wanhoop hebben we afgewend

De grond die we claimden

Voorwaarts naar de overwinning

We kwamen uit de hel

De lege blik waarmee we werden geconfronteerd

Verbrand in onze geest

Onsterfelijkheid waarnaar we zochten

En het probeerde te doen alsof

Maar niets konden we vinden

Onze levens flitsen aan ons voorbij

Temidden van de donkerste uren

De tijd lijkt te eindigen

Behekst

Vervormd

Bleekbeenderen

Skeletten

Helse Schreeuwen

Onzekerheid

mysterieuze terreur

Achtergelaten om te sterven

Voor een doel

onmenselijke kreten

Van beneden

bedorven levens

na het leven

Visionair

Onze wanhoop onder ogen zien

We hebben deze façade veroverd

Eens sombere en eenzame nachten

Nu gevuld met glorieus licht

Voor beloning zonder het risico

Telt niets op voor uw nalatenschap

Temidden van deze donkere middeleeuwen

De tijd lijkt te eindigen

Boven verheven, een spook van observatie

Om te observeren wat we creëren en vernietigen

En vind wat ons naar onze bestemming brengt

Als goden van een systeem, om te ontwerpen en te gebruiken

Geweldig en toch sinister

We hielden het vuur vast

Een vuur om voor de eeuwigheid te branden

Gehinderd door kettingen

En opgeklopt door ijs

We marcheerden, we vielen, tot waanzin

Achtervolgd, vervormd

Afbeeldingen die we zoeken

gebleekte botten

en skeletten

Op deze verlaten vlaktes

Maar wanhoop hebben we afgewend

De grond die we claimden

Voorwaarts naar de overwinning

We kwamen uit de hel