Iconoclasm -

What have I become

A leader of a tribe

A tribe who hates their God

Their countenance has fallen

A cold and bleak horizon stretched across our time

Am I real?

Am I real?

The foundations of mountains are set ablaze, and the tongues of men confounded

I have left nothing alive of the enemy;

their people are as a fading memory

Precious stones and pearls I have pild up with their bodies to be burnd

Not one cattle, neither the vestiges of their Gods have I taken for the spoil

And yet my children rose up to play

Tempted away by such gilded nothings, the seeds of dissension were sewn from

within

Wandering eyes found fixed upon the bust of the Whore of Babylon

A gradual pollution has caked the walls of their lungs

Breathing the fumes of dead flesh

Bones scattered in the ashes

They have sewn shut the mouths of prophets, urging them:

«Prophesy not unto us right things, speak unto us smooth things,

prophesy deceits,»

«Get you out of the way, turn aside out of the path, cause the Lord to cease

from before us.»

Rolling and writhing in the mud, like unto beasts

Sinking into the bottomless pit

Wat ben ik geworden

Een leider van een stam

Een stam die hun God haat

Hun gelaat is gevallen

Een koude en sombere horizon strekte zich uit over onze tijd

Ben ik echt?

Ben ik echt?

De fundamenten van bergen worden in vuur en vlam gezet, en de tongen van mensen verward

Ik heb niets van de vijand in leven gelaten;

hun mensen zijn als een vervagende herinnering

Edelstenen en parels die ik heb opgestapeld met hun lichamen om te worden verbrand

Geen enkel vee, noch de overblijfselen van hun goden heb ik voor de buit genomen

En toch stonden mijn kinderen op om te spelen

Verleid door zulke vergulde dingen, werden de zaden van onenigheid genaaid

binnenin

Zwervende ogen gevonden op de buste van de Hoer van Babylon

Een geleidelijke vervuiling heeft de wanden van hun longen aangekoekt

De dampen van dood vlees inademen

Botten verspreid in de as

Ze hebben de monden van profeten dichtgenaaid en dringen er bij hen op aan:

«Profeteer ons geen goede dingen, spreek tot ons zachte dingen,

bedrog profeteren,»

"Haal je uit de weg, wijk af van het pad, laat de Heer ophouden"

van voor ons.»

Rollend en kronkelend in de modder, als beesten

Zinken in de bodemloze put