Return To Egypt -

«And he cast upon them the fierceness of his anger

Wrath and indignation, and trouble

A host of evil angels.»

(Psalms, 78:49)

Two brothers stand;

their eyes are caught with fire

They know no fear from the tyrant on the throne

A simple wish not granted, to worship for their god

There’s no compassion inside the Pharaoh’s heart of stone

Blood consumes the waters;

tainting red the sacred Nile

The rancid stench of death harbors winds for miles

The cities and the temples, flooded now with frogs

And their croaking lasted days until Moses gave his word

The Pharaoh’s slender patience was reducing with each night

But to free the hebrew slaves was an unimaginable right

Though the word that spread in Egypt was speaking of the awe

That was penetrating slowly about a God they do not know

A host of evil angels — each has a different sword

Striking down at Egypt in the name on the One and Only God

By the brandish of the staff a cloud of dust arises

Carried by the desert wind and turning into lice

Harming none in goshen, infecting with their woe

A gathering of verming collide against the hebrew’s foes

God presents severity like never seen before

His words to Moses rumbles like the distand thunder roar

The pestilence and sickness that stroke the heathen fold

Are the labor pains of freedom taking out their toll?

Storming down with holy anger

Rain of fire destroys all

Unending swarms of god sent Furies

Covering the suns in whole

(Hebrew Text)

AARON:

«Thus saith the Lord God of Israel, let my people go, that they may hold a

feast unto me in the wilderness»

PHARAOH:

«Who is the Lord, that I shoul obey his voice to let the Israel go?»

AARON:

«The God of the Hebrews hath with us»

PHARAOH:

«Get thee from me!

Take heed to thyself, see my face no more;

for in that day

thou see my face… thou shall die!»

MOSES:

«My Lord, master of the universe

Flesh and blood when He comes down to rage war

His ministers and servants surrounding him in all his glory.

And you supreme

king od kings, judge us for we are your servants and they are your allies.

Come and rage war with them, hallowed be the name of God…

For ever and ever!»

The Pharaoh’s heart was stubborn

But the grief was greater than his will

By taking every first born

Entire Egypt chilled

«En hij wierp op hen de felheid van zijn woede»

Toorn en verontwaardiging en problemen

Een groot aantal boze engelen.»

(Psalmen, 78:49)

Twee broers staan;

hun ogen zijn gevangen met vuur

Ze kennen geen angst van de tiran op de troon

Een simpele wens die niet is ingewilligd, om hun god te aanbidden

Er is geen mededogen in het stenen hart van de farao

Bloed verteert het water;

de heilige Nijl rood maken

De ranzige stank van de dood herbergt winden voor mijlen

De steden en de tempels, nu overspoeld met kikkers

En hun gekras duurde dagen totdat Mozes zijn woord gaf

Het tengere geduld van de farao nam met elke nacht af

Maar om de Hebreeuwse slaven te bevrijden was een onvoorstelbaar recht

Hoewel het woord dat zich in Egypte verspreidde, sprak over het ontzag

Dat was langzaam doordringend over een God die ze niet kennen

Een groot aantal boze engelen - elk heeft een ander zwaard

Het neerslaan van Egypte in de naam van de enige echte God

Door het zwaaien van het personeel ontstaat er een stofwolk

Gedragen door de woestijnwind en veranderen in luizen

Niemand kwaad doen in Gosen, besmetten met hun wee

Een verzameling van verming botst met de vijanden van de hebreeuws

God presenteert strengheid zoals nooit eerder gezien

Zijn woorden aan Mozes rommelen als het gebrul van de verre donder

De pest en ziekte die de heidense kudde trof

Zijn de weeën van vrijheid hun tol eisen?

Neerstormen met heilige woede

Vuurregen vernietigt alles

Oneindige zwermen van god stuurden Furies

De zonnen in hun geheel bedekken

(Hebreeuwse tekst)

AARON:

«Zo zegt de Here, de God van Israël, laat mijn volk gaan, opdat zij een

feest voor mij in de woestijn»

FARAO:

«Wie is de Heer, dat ik zijn stem zou gehoorzamen om Israël te laten gaan?»

AARON:

«De God van de Hebreeën heeft met ons»

FARAO:

«Haal u van mij!

Pas op voor uzelf, zie mijn gezicht niet meer;

voor op die dag

je ziet mijn gezicht... je zult sterven!»

MOZES:

"Mijn Heer, meester van het universum"

Vlees en bloed wanneer Hij neerkomt om oorlog te voeren

Zijn ministers en dienaren omringen hem in al zijn glorie.

En jij opperste

koning od koningen, oordeel ons, want wij zijn uw dienaren en zij zijn uw bondgenoten.

Kom en voer oorlog met hen, geheiligd zij de naam van God...

Voor eeuwig en altijd!"

Het hart van de farao was koppig

Maar het verdriet was groter dan zijn wil

Door elke eerstgeborene te nemen

Heel Egypte gekoeld