A Lágrima e o Rio - Amaranto

Quando amanheceu toquei meu braço, no que?

E me desentendi…

Porque só eu, ali?

Gritam vizinhos

Água no chão, eu vi

Que história é essa, cadê você?

Fui correndo à porta

O rio estava ali

Um barranco sumiu

Saí gritando

Eu, minhas lágrimas e o rio

Os três num só

E as horas corriam

Que nem sei

Ó rio

Me leva contigo e o meu coração

Éramos dois e não quero ser um

E desordenadamente, o barranco, as lágrimas

Lutei contra a força, perdi

Foi que o tempo arrastado em corredeira

Carregou meu amor, meu corpo também foi

Voltou enfim, nas águas da fonte mais pura

Das lágrimas que chorei por nós

As lágrimas, derramei demais

Que um rio amanheceu de nós

E um rio amanheceu…

Um rio amanheceu por nós

Toen de dageraad aanbrak, raakte ik mijn arm aan, wat?

en ik was het er niet mee eens...

Waarom alleen ik daar?

Buren schreeuwen

Water op de vloer, ik zag het

Wat is dit verhaal, waar ben je?

Ik rende naar de deur

De rivier was daar

Een ravijn verdween

Ik ging gillend weg

Ik, mijn tranen en de rivier

De drie in één

En de uren liepen

Ik weet het niet eens

De rivier

Neem me mee met jou en mijn hart

We waren twee en ik wil niet één zijn

En wanordelijk, het ravijn, de tranen

Ik vocht tegen de kracht, ik verloor

Het was dat de tijd sleepte in de stroomversnellingen

Mijn liefde gedragen, mijn lichaam ging ook

Hij keerde uiteindelijk terug, in de wateren van de zuiverste bron

Van de tranen die ik voor ons huilde

De tranen die ik te veel heb vergoten

Dat een rivier tot ons doordrong

En een rivier daagde...

Een rivier daagde voor ons op