Five-Dollar Bill - AMADAN

The armpits of the bridges keep the poverty asleep

As the mountains puke the day into the sky

The sun and river creep, both rejected, toward the sea

And the sullen clouds between begin to cry

Another night of drowning in the gutters in this town

Another morning finds me down the hill

I spend every wasted day drinking last night from my slate

And every night I spend my last five-dollar bill

The stench of all that isn’t me engulfs me as I swim

Against the sea of those who distantly attain

While I, an island, wax ecstatic for the flower in the attic

That keeps my former self my memory’s only stain

Another night of drowning in the gutters in this town

Another morning finds me down the hill

I spend every wasted day drinking last night from my slate

And every night I spend my last five-dollar bill

My city, she is silent, though the ghosts of day remain

And she shivers, raped and nauseous in the night

And the cobbies splayed between the tracks that glisten in the rain

Shed the fog that folds around the trolley lights

Another night of drowning in the gutters in this town

Another morning finds me down the hill

I spend every wasted day drinking last night from my slate

And every night I spend my last five-dollar bill

My city, she is silent, though the ghosts of day remain

And she shivers, raped and nauseous in the night

And the cobbies splayed between the tracks that glisten in the rain

Shed the fog that folds around the trolley lights

Another night of drowning in the gutters in this town

Another morning finds me down the hill

I spend every wasted day drinking last night from my slate

And every night I spend my last five-dollar bill

De oksels van de bruggen houden de armoede in slaap

Terwijl de bergen de dag in de lucht kotsen

De zon en de rivier kruipen, beide afgewezen, naar de zee

En de sombere wolken tussen beginnen te huilen

Weer een nachtje verdrinken in de dakgoten van deze stad

Een andere ochtend vindt me de heuvel af

Ik breng elke verspilde dag door met drinken van mijn leisteen

En elke nacht geef ik mijn laatste biljet van vijf dollar uit

De stank van alles wat ik niet ben, overspoelt me ​​terwijl ik zwem

Tegen de zee van degenen die in de verte bereiken

Terwijl ik, een eiland, in extase was voor de bloem op zolder

Dat houdt mijn voormalige ik de enige vlek in mijn geheugen

Weer een nachtje verdrinken in de dakgoten van deze stad

Een andere ochtend vindt me de heuvel af

Ik breng elke verspilde dag door met drinken van mijn leisteen

En elke nacht geef ik mijn laatste biljet van vijf dollar uit

Mijn stad, ze is stil, hoewel de geesten van de dag blijven

En ze rilt, verkracht en misselijk in de nacht

En de cobbies spreidden zich uit tussen de sporen die glinsteren in de regen

Schud de mist af die zich rond de trolleylichten vouwt

Weer een nachtje verdrinken in de dakgoten van deze stad

Een andere ochtend vindt me de heuvel af

Ik breng elke verspilde dag door met drinken van mijn leisteen

En elke nacht geef ik mijn laatste biljet van vijf dollar uit

Mijn stad, ze is stil, hoewel de geesten van de dag blijven

En ze rilt, verkracht en misselijk in de nacht

En de cobbies spreidden zich uit tussen de sporen die glinsteren in de regen

Schud de mist af die zich rond de trolleylichten vouwt

Weer een nachtje verdrinken in de dakgoten van deze stad

Een andere ochtend vindt me de heuvel af

Ik breng elke verspilde dag door met drinken van mijn leisteen

En elke nacht geef ik mijn laatste biljet van vijf dollar uit