Weightless - Am Aesthetic

You cast your stone into a shallow wake

It beckons the sky and wind to change

To be at home again among the titans

The first sent to the coastline to remind us

You’re learning that the bright lights come and go

Wishing that the good nights were the antidote

For all the trouble that you come to know

But never saw it coming while you stumbled down the road

For every hopeful word I dare to speak

There is a whole new world of endless questioning

Are we weightless?

Will we sink into the sea?

Are we fading?

Or we have we reached the point of nowhere else to be?

A speck of stone left rolling on the beach

A vessel never worthy of the sea

Lo and behold all we’ve ever done is that which we were told

If fate was a lie then we’re waiting on an ocean from our desert sky

You’re learning that the bright lights come and go

For all the trouble that you’ve come to know

But never saw it coming while you stumbled down the road

For every hopeful word I dare to speak

There’s a whole new world of endless questioning

Are we weightless?

Or will we sink into the sea?

Are we fading?

Or have we reached the point of nowhere else to be?

Are we weightless?

Are we weightless?

Are we weightless?

Are we weightless?

For every hopeful word I dare to speak

There’s a whole new world of endless questioning

Are we weightless?

Or will we sink into the sea?

Are we fading?

Or have we reached the point of nowhere else to be?

Je gooit je steen in een ondiep kielzog

Het wenkt de lucht en de wind om te veranderen

Om weer thuis te zijn tussen de titanen

De eerste is naar de kust gestuurd om ons eraan te herinneren

Je leert dat de felle lichten komen en gaan

Ik wou dat de goede nachten het tegengif waren

Voor alle problemen die je te weten komt

Maar zag het nooit aankomen terwijl je over de weg strompelde

Voor elk hoopvol woord dat ik durf te spreken

Er is een hele nieuwe wereld van eindeloze vragen

Zijn we gewichtloos?

Zullen we in de zee zinken?

Zijn we aan het vervagen?

Of hebben we het punt bereikt dat we nergens anders meer kunnen zijn?

Een stukje steen rolde op het strand

Een schip dat de zee nooit waardig is

Kijk, alles wat we ooit hebben gedaan, is wat ons werd verteld

Als het lot een leugen was, dan wachten we op een oceaan vanuit onze woestijnhemel

Je leert dat de felle lichten komen en gaan

Voor alle problemen die je hebt leren kennen

Maar zag het nooit aankomen terwijl je over de weg strompelde

Voor elk hoopvol woord dat ik durf te spreken

Er is een hele nieuwe wereld van eindeloze vragen

Zijn we gewichtloos?

Of zinken we in zee?

Zijn we aan het vervagen?

Of hebben we het punt bereikt dat we nergens anders meer kunnen zijn?

Zijn we gewichtloos?

Zijn we gewichtloos?

Zijn we gewichtloos?

Zijn we gewichtloos?

Voor elk hoopvol woord dat ik durf te spreken

Er is een hele nieuwe wereld van eindeloze vragen

Zijn we gewichtloos?

Of zinken we in zee?

Zijn we aan het vervagen?

Of hebben we het punt bereikt dat we nergens anders meer kunnen zijn?