Photographs -

Fond remembered summer days

Of fresh cut grass and cider haze

And dipping toes

Sometimes seems like yesterday

And other days a life away

And so it goes

That as we grow, glancing back we see

Childhood slipping through the back door

Of our memory

Flowing with the overflow

Pulled under by the undertow

Until you rise

Surface in some other place

Experience etched on your face

And still surprised

And as you try

Glancing back you’ll see

Childhood creeping through the back door

Of who we used to be

Time dulls the memory, or so they say

The images we hold begin to fade away

If we could keep the dreams we have,

To watch while we’re awake

I’d keep mine in a book, bound like the photographs

The photographs

Photographs we take

The face inside the silver frame upon the wall

It breaks my heart to think

My kids won’t know the man at all

But then I close my eyes and you appear

(I close my eyes)

And as we grow, and as we grow we see

Childhood slipping through the back door

Of our memory

And as we grow, and as we grow

Children slipping through the back door and you know, you know

Time dulls the memory, and so they say

The images we hold begin to fade away

If we could keep the dreams we have,

Bound up inside a book

I’d keep mine on the mantelpiece

With the photographs

Those photographs

Those photographs we took

Dol op herinnerde zomerdagen

Van vers gemaaid gras en ciderwaas

En tenen dippen

Soms lijkt het wel gisteren

En andere dagen een leven weg

En zo gaat het

Dat terwijl we groeien, terugkijkend zien we

Jeugd glipt door de achterdeur

Van ons geheugen

Stromend met de overloop

Onderdoor getrokken door de onderstroom

Tot je opstaat

Opduiken op een andere plaats

Ervaring op je gezicht gegrift

En nog steeds verrast

En terwijl je probeert

Als je terugkijkt, zul je het zien

De kindertijd sluipt door de achterdeur

Van wie we waren

Tijd maakt het geheugen dof, of dat zeggen ze tenminste

De beelden die we hebben, beginnen te vervagen

Als we de dromen die we hebben konden behouden,

Om te kijken terwijl we wakker zijn

Ik zou de mijne in een boek bewaren, gebonden zoals de foto's

de foto's

Foto's die we maken

Het gezicht in het zilveren frame aan de muur

Het breekt mijn hart om te denken

Mijn kinderen zullen de man helemaal niet kennen

Maar dan sluit ik mijn ogen en jij verschijnt

(Ik sluit mijn ogen)

En als we groeien, en als we groeien, zien we

Jeugd glipt door de achterdeur

Van ons geheugen

En naarmate we groeien, en naarmate we groeien

Kinderen glippen door de achterdeur en weet je, weet je?

Tijd maakt het geheugen dof, en dus zeggen ze:

De beelden die we hebben, beginnen te vervagen

Als we de dromen die we hebben konden behouden,

Ingebonden in een boek

Ik zou de mijne op de schoorsteenmantel houden

Met de foto's

Die foto's

Die foto's die we hebben gemaakt