After the Plague - Aloud

Life really isn’t that much worse

Here at the center of the universe

Steering down the 101 with nothing but a camera and a loaded gun

Static cleanse my mind

White noise rob me blind

Forest around me far from wild

The irony of it makes me smile

No one to care about for miles

After the plague, we will see the stars

After it plays out we’ll know who we really are

It was nothing to survive once our hearts were shut so tight

I come and go as I please

I love all my enemies

Better living together all alone

Via electronic methadone

It’s not my problem anymore

After the plague, we will see the stars

When it all goes down, then we’ll know

What we truly are

Now I love all my enemies

They make such good company

Het leven is echt niet veel erger

Hier in het centrum van het universum

Stuur de 101 af met niets anders dan een camera en een geladen pistool

Statische reiniging van mijn geest

Witte ruis berooft me van blindheid

Bos om me heen verre van wild

De ironie ervan doet me glimlachen

Kilometers lang niemand om om te geven

Na de pest zullen we de sterren zien

Nadat het is uitgespeeld, weten we wie we werkelijk zijn

Het was niets om te overleven toen ons hart zo stevig gesloten was

Ik kom en ga wanneer ik wil

Ik hou van al mijn vijanden

Beter helemaal alleen samenwonen

Via elektronische methadon

Het is mijn probleem niet meer

Na de pest zullen we de sterren zien

Als het allemaal uitvalt, dan zullen we het weten

Wat we werkelijk zijn

Nu hou ik van al mijn vijanden

Ze vormen zo'n goed gezelschap