A Hundred Stories - Aloha

Woods walls and neon signs

They’re all elbows and eyes

And how they speak makes sense to the sound

Of the rain outside

They’ll make it sound so cheap;

Like mornings are all this fine

Sleeping through tears and slippery nights that will soon cake and dry

I’m not asking why

We left a note in your car in a place where you’ll look

And you’ll find out on the way back home, the sunset is someone’s

From fast clouds to clear sky

No one’s asking why

Through reflections and handprints

I can still see for miles

I see couches I could sleep on

And tell a hundred stores

Of fatherless friends and friendless fathers

And those who’ll notice that some can stay in while some are left out

And somehow we all fall asleep tonight

Houten muren en neonreclames

Het zijn allemaal ellebogen en ogen

En hoe ze spreken, is logisch voor het geluid

Van de regen buiten

Ze laten het zo goedkoop klinken;

Alsof de ochtenden zo fijn zijn

Slapen door tranen en glibberige nachten die snel zullen aankoeken en drogen

Ik vraag niet waarom

We hebben een briefje in je auto achtergelaten op een plek waar je kijkt

En op de terugweg kom je erachter dat de zonsondergang van iemand is

Van snelle wolken tot heldere lucht

Niemand vraagt ​​waarom

Door reflecties en handafdrukken

Ik kan nog kilometers ver zien

Ik zie banken waar ik op zou kunnen slapen

En vertel het aan honderd winkels

Van vaderloze vrienden en vriendloze vaders

En degenen die zullen opmerken dat sommigen binnen kunnen blijven, terwijl anderen worden weggelaten

En op de een of andere manier vallen we allemaal in slaap vanavond