Riptides - Almost, Maine

Call me out, 'cause I’m no captain

Although I get the feel I’m sinking with the mention

Of losing touch, of losing my head

Of being dragged beneath the surface of apprehension

Oh, but now

I’m broken down and beaten up

Gasping for air and finding none

Fatigued from all the fights I’ve fought alone

Help me

Keep my eyes above the waves because

The riptide’s just as violent as the storm inside my brain

And I’m begging you to help me

Be the calming wind that saves because

I’m running of options, slowly drowning from the pain

Cast away, but not forgotten

Lost among the waves, currents of commotion

I’ll find a way, call it self-devotion

Back to where my footprints washed into the ocean

But for now

I’m broken down and beaten up

Straining for help and finding none

I’m over fighting this all on my own

Help me

Keep my eyes above the waves because

The riptide’s just as violent as the storm inside my brain

And I’m begging you to help me

Be the calming wind that saves because

I’m running of options, slowly drowning from the pain

And it’s not how hard the waves crash, but getting up

It’s not like treading water saved anyone

And I won’t be the one who’s left behind

Because it’s not how hard the waves crash, but getting up

It’s not like treading water saved anyone

And I can’t seem to find a way out of the open

And into something I won’t sink in

Help me

Keep my eyes above the waves because

The riptide’s just as violent as the storm inside my brain

Help me

Keep my eyes above the waves because

The riptide’s just as violent as the storm inside my brain

And I’m begging you to help me

Be the calming wind that saves because

I’m running of options, slowly drowning from the pain

And I know I’ll come out so much stronger

I’ll grow through all the pain

Bel me, want ik ben geen kapitein

Hoewel ik het gevoel krijg dat ik zink met de vermelding

Van het contact verliezen, van het verliezen van mijn hoofd

Van meegesleurd worden onder de oppervlakte van bezorgdheid

O, maar nu

Ik ben afgebroken en in elkaar geslagen

Naar lucht happen en niets vinden

Vermoeid van alle gevechten die ik alleen heb gevoerd

Help mij

Houd mijn ogen boven de golven omdat

De vloedgolf is net zo gewelddadig als de storm in mijn hoofd

En ik smeek je om me te helpen

Wees de kalmerende wind die redt omdat

Ik loop van opties, langzaam verdrinken van de pijn

Weggegooid, maar niet vergeten

Verdwaald tussen de golven, stromingen van beroering

Ik zal een manier vinden, noem het zelftoewijding

Terug naar waar mijn voetafdrukken in de oceaan spoelden

Maar voor nu

Ik ben afgebroken en in elkaar geslagen

Spannend om hulp en die niet vinden

Ik vecht hier helemaal alleen voor

Help mij

Houd mijn ogen boven de golven omdat

De vloedgolf is net zo gewelddadig als de storm in mijn hoofd

En ik smeek je om me te helpen

Wees de kalmerende wind die redt omdat

Ik loop van opties, langzaam verdrinken van de pijn

En het gaat er niet om hoe hard de golven breken, maar om opstaan

Het is niet alsof watertrappen iemand heeft gered

En ik zal niet degene zijn die achterblijft

Want het gaat er niet om hoe hard de golven breken, maar om opstaan

Het is niet alsof watertrappen iemand heeft gered

En ik kan geen uitweg vinden

En in iets waar ik niet in wegzak

Help mij

Houd mijn ogen boven de golven omdat

De vloedgolf is net zo gewelddadig als de storm in mijn hoofd

Help mij

Houd mijn ogen boven de golven omdat

De vloedgolf is net zo gewelddadig als de storm in mijn hoofd

En ik smeek je om me te helpen

Wees de kalmerende wind die redt omdat

Ik loop van opties, langzaam verdrinken van de pijn

En ik weet dat ik er zoveel sterker uit zal komen

Ik zal door alle pijn heen groeien