Nameless - Almost Blue

Llegué a donde debía estar sin usar brújula

Me fui dejando atrás del campo de batalla

La costumbre de mentir sobre lo que mis ojos callan

O la de irme antes que se vayan

No tenía motivos, nunca los di

Hablas de consecuencias, dímelo a mí

Que si no hay razón evidente, son inventos

Y decir: «Lo siento», no le pone fin

Y en estas grietas sólo el dolor se cuela

Ave de paso, hacia otro sitio vuela

Y cómo describirlO

Pasó tan rápido que hoy no importa

Pero quizá mañana duela

Odio la espera, dime qué espero

No curo mi ansiedad porque no sé qué la genera

Y aclaro que no quiero la respuesta

Prefiero verla en persona y ganar mis apuestas

Lo que esperaba que doliera no dolió

Y el que quiso saberlo todo no se sorprendió, no

Por lo vivido hasta hoy

Porque todo lo conocido ya cambió, sí

Tragando humo, buscando quietud

Camino al ataúd sin divisar alguna virtud

Somos más de lo que ves

El tiempo vuela por no vivir un día a la vez

La vida es un juego mortal

Sí, pero entre más juego, más vivo

La muerte no es el final

Yo le temo más a los muertos que a los vivos

La vida es un juego mortal

Sí, pero entre más juego, más vivo

La muerte no es el final

Yo le temo más a los muertos que a los vivos

Dile Macias

Guapea

Sí, tanto que pienso en partir y no volver

Sólo por todo lo que hay que resolver

Dejarlo inconcluso, el mundo es una cárcel

Y nos veo como reclusos

Y sin importar lo malo que haya pasado ayer

Comprendí que cada vez se viene algo peor

Y que las deudas no se borran con dolor

Las armas que más hieren son las que no puedes ver

Mi cuerpo inmóvil reposa como un fósil

Pagué las consecuencias de ser dócil, ya no soy frágil

Todo termina, todo muere, fácil es

Y desde afuera las vidas de los otros de ven fáciles

No hay drama, solo sube otro peldaño

El daño me hace fuerte, me resbalan los desengaños

No dama, ya no sufro por extraños, fuera de mi cama

Todo lo dicho se fue por el caño

La vida es un juego mortal

Sí, pero entre más juego, más vivo

La muerte no es el final

Yo le temo más a los muertos que a los vivos

La vida es un juego mortal

Sí, pero entre más juego, más vivo

La muerte no es el final

Yo le temo más a los muertos que a los vivos

Sí, le temo más a los muertos que a los vivos

Ik kwam waar ik moest zijn zonder een kompas te gebruiken

Ik liet het slagveld achter

De gewoonte om te liegen over wat mijn ogen zwijgen

Of om te vertrekken voordat ze vertrekken

Ik had geen redenen, ik heb ze nooit gegeven

Je praat over consequenties, zeg het tegen mij

Dat als er geen duidelijke reden is, het uitvindingen zijn

En zeggen: "Het spijt me", maakt het niet af.

En in deze scheuren sluipt alleen pijn

Doorgangsvogel, vliegt naar een andere plaats

En hoe je het moet omschrijven

Het gebeurde zo snel dat het er vandaag niet meer toe doet

Maar misschien zal morgen pijn doen

Ik haat het wachten, vertel me wat ik wacht

Ik genees mijn angst niet omdat ik niet weet wat het veroorzaakt

En ik verduidelijk dat ik het antwoord niet wil

Ik geef er de voorkeur aan om het persoonlijk te zien en mijn weddenschappen te winnen

Wat ik verwachtte dat pijn zou doen, deed geen pijn

En degene die alles wilde weten was niet verrast, nee

Voor wat ik vandaag heb meegemaakt

Want alles wat bekend is, is al veranderd, ja

Rook inslikken, stilte zoeken

Ik loop naar de kist zonder enige deugd te ontdekken

We zijn meer dan wat je ziet

De tijd vliegt door niet dag voor dag te leven

Het leven is een dodelijk spel

Ja, maar hoe meer ik speel, hoe meer ik leef

De dood is niet het einde

Ik vrees de doden meer dan de levenden

Het leven is een dodelijk spel

Ja, maar hoe meer ik speel, hoe meer ik leef

De dood is niet het einde

Ik vrees de doden meer dan de levenden

Vertel het aan Macias

knap

Ja, zo erg zelfs dat ik eraan denk om weg te gaan en niet meer terug te komen

Gewoon voor alles wat opgelost moet worden

Laat het onafgemaakt, de wereld is een gevangenis

En ik zie ons als gevangenen

En hoe erg gisteren ook is gebeurd

Ik begreep dat er elke keer iets ergers komt

En dat schulden niet met pijn worden uitgewist

De wapens die het meest pijn doen, zijn de wapens die je niet kunt zien

Mijn bewegingsloze lichaam rust als een fossiel

Ik heb de gevolgen van volgzaam zijn betaald, ik ben niet langer kwetsbaar

Alles eindigt, alles sterft, het is gemakkelijk

En van buitenaf zien de levens van anderen er gemakkelijk uit

Geen drama, ga gewoon nog een trede omhoog

De schade maakt me sterk, de teleurstellingen glijden weg

Nee dame, ik lijd niet meer voor vreemden, mijn bed uit

Alles wat gezegd werd, ging in de put

Het leven is een dodelijk spel

Ja, maar hoe meer ik speel, hoe meer ik leef

De dood is niet het einde

Ik vrees de doden meer dan de levenden

Het leven is een dodelijk spel

Ja, maar hoe meer ik speel, hoe meer ik leef

De dood is niet het einde

Ik vrees de doden meer dan de levenden

Ja, ik vrees de doden meer dan de levenden