Eidien -

Endemic blindness I witness

through out this

our lavish land

In dire need for the wondrous

the fire, fire of life

these candles lack

The time when we walked light

and mapped every star

gone

Living in madness

this cell, our body begins to fade

what we see as decay

is but freedom shining through

As light

intangible

we see

but fail to keep

Our lives

amount to nothing

the downpour of time

wash our wretched skin

Our only goal

building up

to learn how meaningless

fear is.

We fade.

Endemische blindheid waarvan ik getuige ben

door dit heen

ons weelderige land

Dringend behoefte aan het wonderbaarlijke

het vuur, het vuur van het leven

deze kaarsen ontbreken

De tijd dat we licht liepen

en elke ster in kaart gebracht

weg

Leven in waanzin

deze cel, ons lichaam begint te vervagen

wat we zien als verval

is, maar vrijheid schijnt door

Een lichte

ontastbaar

wij zien

maar niet houden

Onze levens

niets opleveren

de stortbui van de tijd

was onze ellendige huid

Ons enige doel

opbouwen

om te leren hoe zinloos

angst is.

We vervagen.