Suppertime - All About Eve

Innocence, smiles in the playground

As a grey man, touches her hair

«Sweets for a pretty girl ?»

But she’s not such a silly girl

As she slaps the hand away

Poison on my plate, so hungry I ate

Poison on my plate, so hungry

I feel, the steel, inside

Our mouths open wide

We sharpen our teeth, and flexing our jaws

We bite the hand that feed us

He grows to be big and strong

Eats the vegetables, joins their family

The ignorance he found

Helps the medicine go down

Helps the stale untruths taste nicer

Poison on my plate, so hungry I ate

Poison on my plate, so hungry

The lies, disguise wears thin

The fasting begins

The scraping of chairs, cutlery screams

When may we leave the table?

Onschuld, lacht in de speeltuin

Raakt als grijze man haar haar aan

"Snoep voor een mooi meisje?"

Maar ze is niet zo'n dom meisje

Terwijl ze de hand wegslaat

Gif op mijn bord, zo hongerig dat ik at

Gif op mijn bord, zo hongerig

Ik voel, het staal, van binnen

Onze monden gaan wijd open

We slijpen onze tanden en buigen onze kaken

We bijten de hand die ons voedt

Hij wordt groot en sterk

Eet de groenten, voegt zich bij hun familie

De onwetendheid die hij vond

Helpt het medicijn naar beneden te gaan

Helpt de muffe onwaarheden lekkerder te smaken

Gif op mijn bord, zo hongerig dat ik at

Gif op mijn bord, zo hongerig

De leugens, vermomming draagt ​​dun

Het vasten begint

Het schrapen van stoelen, bestek schreeuwt

Wanneer mogen we van tafel?