Loved / Dark - Alison May

Not because they were unspoken, but in my heart

I have made little attempt to cease these daydreams

They are something like my coffees in the park

Loved as they are dark

I lay my head on someone new, and feel my heart sink

As I fail to recreate some sort of spark

I cast a smile with no return, and start to miss you

Like I miss my mornings spent in Meadowlark

Loved as they were dark

To say rehabilitate sounds so drastic

And to say I’ve moved along sounds all too harsh

Though these lies will go untold, I still feel an impostor

Like the spiders stowed away on Noah’s Ark

Loved as they were dark

Niet omdat ze onuitgesproken waren, maar in mijn hart

Ik heb weinig moeite gedaan om deze dagdromen te stoppen

Ze zijn zoiets als mijn koffie in het park

Geliefd als ze donker zijn

Ik leg mijn hoofd op een nieuw iemand en voel mijn hart zinken

Omdat ik er niet in slaagt een soort van vonk te creëren

Ik glimlach zonder terug te keren en begin je te missen

Alsof ik mijn ochtenden in Meadowlark mis

Geliefd als ze waren donker

Rehabilitatie klinkt zo drastisch

En om te zeggen dat ik verder ben gegaan, klinkt maar al te hard

Hoewel deze leugens onnoemelijk zullen blijven, voel ik me nog steeds een bedrieger

Zoals de spinnen opgeborgen op de ark van Noach

Geliefd als ze waren donker