Odyssey's End - Algos

With visions of mountains, so barren and old

A singular tree, of the stories foretold

The seasons have died, the path is in stone.

Leaving this behind as a king with no throne

But what if instead of this glorious path

In darkness i’ll wander, till i reach my death

It feels like i no longer have a choice

Are we destined for failure,

The monoliths of those we lost

And foolish hope is all we got

And will the voice i leave for you

Be enough to guide you to me

Met visioenen van bergen, zo onvruchtbaar en oud

Een bijzondere boom, van de voorspelde verhalen

De seizoenen zijn gestorven, het pad is in steen gebeiteld.

Dit achterlatend als een koning zonder troon

Maar wat als in plaats van dit glorieuze pad

In de duisternis zal ik dwalen, tot ik mijn dood bereik

Het voelt alsof ik geen keuze meer heb

Zijn we voorbestemd om te mislukken,

De monolieten van degenen die we verloren hebben

En dwaze hoop is alles wat we hebben

En zal de stem die ik voor je achterlaat

Wees genoeg om je naar mij te leiden