I Am Sin - Algos

A journey through mists, and the fog of your war

Ashamed of the lack of your scars.

Afraid to fight, give in to the fear

of fighting for what you fail to witness

Strengthen my will for your patience to test.

Inheriting darkness,

I am sin, i am death, i’m the reason you fell.

Is it my touch you abhor?

Now watch me run, where you can’t walk

Oh how i long to see you crawl.

Constructing my monolith of sin.

A shrine to those that wish to falter

For I am that place in your mind, where all your monuments hide

All future realities, stricken by abnormalities.

Will you hide from the hand that feeds?

A victim for all to see,

Can you not hear the calling from the past

A voice resigned, and fate controlled

The echoing chimes, like mountains so vast

Confronted by impurity, the end to behold

Tread lightly while i heal,

Enigmas for the wounded one, a riddle for those i shun

Solutions cast, through one way mirrors.

Just one moment in time, rip the thorns from my throat

Let the light realign, Crown of lies feels sublime

And am i to blame for the victim i see,

Awaken the blind and welcome apathy

The sights i can’t see cannot hold me back

With tears in my eyes i will try and forget

I can’t help but see fear in your soul

Ensnared by what i unfold

How i wish to look through your eyes, see the sin i’ve become

Tell me your stories from the other side,

From where i hear whispers

Are there paths unknown to this world, that lead to the great salvation foretold

A lingering gateway of origins unknown, but no turning back.

Thin crystallized voices, beckon me from the grave.

In absolute agony is where

they will stay

A shift in the void where no time can exist,

An Odyssey of death.

A story of sin,

A journey through mist

Een reis door mist en de mist van je oorlog

Beschaamd voor het ontbreken van je littekens.

Bang om te vechten, geef toe aan de angst

van vechten voor wat je niet ziet

Versterk mijn wil om uw geduld op de proef te stellen.

Duisternis overnemen,

Ik ben zonde, ik ben dood, ik ben de reden dat je viel.

Is het mijn aanraking die je verafschuwt?

Zie me nu rennen, waar je niet kunt lopen

Oh wat verlang ik ernaar om je te zien kruipen.

Mijn monoliet van zonde bouwen.

Een heiligdom voor degenen die willen wankelen

Want ik ben die plek in je geest, waar al je monumenten zich verbergen

Allemaal toekomstige realiteiten, getroffen door afwijkingen.

Zult u zich verstoppen voor de hand die voedt?

Een slachtoffer voor iedereen om te zien,

Kun je de roep uit het verleden niet horen

Een stem berustte en het lot beheerste

Het galmende klokkenspel, als bergen zo uitgestrekt

Geconfronteerd met onzuiverheid, het einde om te zien

Loop licht terwijl ik genees,

Raadsels voor de gewonde, een raadsel voor degenen die ik mijd

Oplossingen gegoten, via eenrichtingsspiegels.

Een moment in de tijd, ruk de doornen uit mijn keel

Laat het licht opnieuw uitlijnen, Kroon van leugens voelt subliem

En ben ik verantwoordelijk voor het slachtoffer dat ik zie,

Maak de blinden wakker en verwelkom apathie

De bezienswaardigheden die ik niet kan zien, kunnen me niet tegenhouden

Met tranen in mijn ogen zal ik proberen het te vergeten

Ik kan het niet helpen dat ik angst in je ziel zie

Verstrikt door wat ik ontvouw

Hoe ik door je ogen wil kijken, zie de zonde die ik ben geworden

Vertel me je verhalen van de andere kant,

Van waar ik gefluister hoor

Zijn er onbekende paden in deze wereld, die leiden naar de grote redding die is voorspeld

Een aanhoudende gateway van onbekende oorsprong, maar geen weg terug.

Dunne gekristalliseerde stemmen wenken me vanuit het graf.

In absolute pijn is waar

ze zullen blijven

Een verschuiving in de leegte waar geen tijd kan bestaan,

Een odyssee van de dood.

Een verhaal over zonde,

Een reis door mist