Blessed with Weakness - Algos

For those who live life in fear.

for those who would rather be,

A million miles far from here.

But there’s nobody to see.

That there’s no escape from hell inside.

No small relief, no place to hide.

Just waiting for a turn of tides

Cling long enough to stay alive.

Why not let go and be done.

Tie up my noose and be gone.

Cause the air gets hard to breathe.

And there is no one that believes.

That none of this is even real

Because theyre too blessed to feel.

Scorching skin, a soul in flames.

No one will feel what remains.

As your beauty fragments, your wings are torn away.

With no understanding or sense of life’s decay

Justify your lack of sympathy, in a twisted turn of fate

Seeing through the lies you feed, mesmerized in your deceit

This should have made me want to tear your guts out.

I should have seen it all before

This should have made me want to gouge your eyes out

But i feel nothing at all

As you stand in shattered pieces

see the face of ignorance fall

I believe there’s a power in apathy

Makes you stronger, makes you forget it all

Voor degenen die leven in angst.

voor degenen die liever zijn,

Een miljoen mijl ver van hier.

Maar er is niemand te zien.

Dat er geen ontsnapping uit de hel van binnen is.

Geen kleine opluchting, geen plek om te verbergen.

Gewoon wachten op een vloedgolf

Klamp je lang genoeg vast om in leven te blijven.

Waarom niet loslaten en klaar zijn.

Bind mijn strop vast en ga weg.

Omdat de lucht moeilijk in te ademen wordt.

En er is niemand die gelooft.

Dat dit allemaal niet eens echt is

Omdat ze te gezegend zijn om te voelen.

Verschroeiende huid, een ziel in vlammen.

Niemand zal voelen wat overblijft.

Terwijl je schoonheid uiteenvalt, worden je vleugels weggerukt.

Zonder begrip of gevoel voor het verval van het leven

Rechtvaardig uw gebrek aan sympathie, in een verwrongen wending van het lot

Door de leugens heen die je voedt, gebiologeerd door je bedrog

Dit had ervoor moeten zorgen dat ik je ingewanden eruit wilde rukken.

Ik had het allemaal eerder moeten zien

Dit had ervoor moeten zorgen dat ik je ogen uit wilde steken

Maar ik voel helemaal niets

Terwijl je in verbrijzelde stukken staat

zie het gezicht van onwetendheid vallen

Ik geloof dat er een kracht in apathie zit

Maakt je sterker, laat je alles vergeten