Осень -

Облетает с деревьев поздний лист пожелтевшей вуалью.

Выметает их осень стылым ветром как дворник метлой.

И звенит по утрам тонкий лед затвердевшею сталью.

Улетающим птицам кричу я: «Возьмите с собой!».

А когда снег пойдет, вместо желтой листвы — белый саван,

И не будет, как прежде, веселых цветистых кустов.

Все покроется льдом, даже эта притихшая гавань

Никого не согреет дыханье холодных ветров.

Все краски лета выбелит зима,

Их не заменит иней голубой.

Я улетел бы в дальние края,

Да только нету крыльев за спиной.

Остаются пусть те, кто от холода не околеет.

Остаются пусть те, кто в собачую шкуру залез.

После яркого солнца разве душу сильнее согреет

Ожидание жизни под сводом враждебных небес?

Все краски лета выбелит зима,

Их не заменит иней голубой.

Я улетел бы в дальние края,

Да только нету крыльев за спиной.

Het late blad vliegt met een vergeelde sluier van de bomen.

De herfst veegt ze weg met een koude wind als een conciërge met een bezem.

En 's morgens rinkelt het dunne ijs met gehard staal.

Ik roep naar de vliegende vogels: "Neem het mee!".

En als het sneeuwt, in plaats van geel blad - een witte lijkwade,

En er zullen niet, zoals voorheen, vrolijke bloemrijke struiken zijn.

Alles zal bedekt zijn met ijs, zelfs deze stille haven

Niemand zal worden opgewarmd door de adem van koude winden.

Alle kleuren van de zomer zullen tegen de winter wit worden,

Blauwe vorst zal ze niet vervangen.

Ik zou naar verre landen vliegen,

Ja, maar er zijn geen vleugels achter de rug.

Laat degenen die niet zullen sterven van de kou blijven.

Laat degenen die in de huid van een hond zijn geklommen blijven.

Zal het na de felle zon de ziel meer verwarmen?

Wachten op het leven onder een vijandige hemel?

Alle kleuren van de zomer zullen tegen de winter wit worden,

Blauwe vorst zal ze niet vervangen.

Ik zou naar verre landen vliegen,

Ja, maar er zijn geen vleugels achter de rug.