Корабль -

В далекий путь идет корабль.

В нелегкий, долгий путь.

А может быть, пришла пора

Ему передохнуть?

Прервать на время быстрый бег

И в гавани стоять,

Продлить чуть-чуть короткий век,

В покое сил набрать?

Нет.

Наш корабль стремится в бой.

На полных парусах

Он оставляет за кормой

Тревогу, боль и страх.

Идет неведомо куда,

Как полный идиот.

Умчится вдаль, и вот тогда,

Нам точно повезет.

Куда мы плывем, зачем мы живем,

При жизни никто не узнает.

Кругом лишь вода.

Так в чем же беда,

Отсутствие цели смущает?

Корабль, это люди, а мир — океан.

Божественна волн бесполезность.

Хозяин с небес улыбается Нам,

Вошедшим к нему в Неизвестность.

Взбесился ночью океан.

Шторм пересек наш путь.

Хотел свирепый ураган.

Корабль перевернуть.

Сумели вахту отстоять,

Хоть многих унесло.

Выходит, время умирать,

Для судна не пришло.

Мелькнуло что-то впереди…

Неужто, остров там?

А ну-ка, штурман, погляди!

Вот радость-то всем нам!

Но не судьба.

Утрачен пыл.

Усталый экипаж

Взвыл от досады.

Это был

Не остров, а мираж.

Куда мы плывем, зачем мы живем,

При жизни никто не узнает.

Кругом лишь вода.

Так в чем же беда,

Отсутствие цели смущает?

Корабль, это люди, а мир — океан.

Божественна волн бесполезность.

Хозяин с небес улыбается Нам,

Вошедшим к нему в Неизвестность.

Een schip is op een lange reis.

Op een moeilijke, lange reis.

En misschien is het tijd

Moet hij een pauze nemen?

Onderbreek snel hardlopen voor een tijdje

En in de haven staan

Verleng een beetje korte leeftijd,

Kracht winnen in rust?

Nee.

Ons schip streeft naar de strijd.

Op vol zeil

Hij vertrekt achteruit

Angst, pijn en angst.

Gaat naar niemand weet waar

Als een complete idioot.

Ren weg in de verte, en dan,

We zullen zeker geluk hebben.

Waar zeilen we, waarom leven we,

In het leven zal niemand het weten.

Er is alleen water in de buurt.

Dus wat is het probleem?

Stoort het gebrek aan doel je?

Het schip zijn de mensen, en de wereld is de oceaan.

Goddelijke golven zinloosheid.

De gastheer uit de hemel lacht ons toe,

Hem invoeren in het onbekende.

De oceaan werd 's nachts wild.

De storm heeft ons pad gekruist.

Wilde een hevige orkaan.

Draai het schip om.

We zijn erin geslaagd om de wacht te verdedigen,

Ook al zijn er veel weggenomen.

Blijkt dat het tijd is om te sterven

Want het schip kwam niet.

Er flitste iets vooruit...

Is er echt een eiland?

Kom op, navigator, kijk!

Dit is vreugde voor ons allemaal!

Maar niet het lot.

Verloren stof.

vermoeide bemanning

Huilde van ergernis.

Dit was

Geen eiland, maar een luchtspiegeling.

Waar zeilen we, waarom leven we,

In het leven zal niemand het weten.

Er is alleen water in de buurt.

Dus wat is het probleem?

Stoort het gebrek aan doel je?

Het schip zijn de mensen, en de wereld is de oceaan.

Goddelijke golven zinloosheid.

De gastheer uit de hemel lacht ons toe,

Hem invoeren in het onbekende.