Домой -

ДОМОЙ А. Александрин

Окончен срок звенит звонок, и я с вещами за порог,

Лечу домой как птица в тёплые края.

Засовы скрипнут не спеша, прощайте в зоне кореша,

И навсегда прощай мордовская земля.

А за воротами весна застелит солнцем мне глаза,

И забурлит по жилам озорная кровь,

Открыты снова все пути, и я готов по ним пройти,

Мой день настал друзья я на свободе вновь.

Давай братан, давай таксист дави на газ и не ленись

Вези туда где ждут меня давным-давно.

Я дома не был девять лет и без меня еврей-сосед

Танцует девочек и пьянствует вино.

Давай таксист, давай братан хочу я быть сегодня пьян,

Насчёт лавэ не парься слышишь фраерок.

За эти годы я устал, всё пережил всё повидал,

Спешу вдохнуть свободы воздуха глоток.

И вот уже родимый дом, и мама машет мне платком,

За столько лет она успела постареть.

Прости любимая моя за ночи тёмные без сна,

За эти волосы что начали седеть.

Жена меня не дождалась, она к другому подалась,

И мне её за это не зачем винить,

Пусть будет ей Господь судья, ну, а со мной мои друзья,

THUIS A. Aleksandrin

De deadline is voorbij, de bel gaat, en ik ben met dingen over de drempel,

Ik vlieg naar huis als een vogel naar warme oorden.

De bouten kraken langzaam, tot ziens in de sidekick-zone,

En voor altijd vaarwel Mordovisch land.

En buiten de poorten zal de lente mijn ogen bedekken met de zon,

En ondeugend bloed kookt door de aderen,

Alle paden zijn weer open, en ik ben bereid ze te volgen,

Mijn dag is gekomen, vrienden, ik ben weer vrij.

Kom op man, kom op taxichauffeur trap op het gas en wees niet lui

Breng me naar de plek waar ze al een hele tijd op me wachten.

Ik ben negen jaar niet thuis geweest en zonder mij een joodse buurvrouw

Dansende meisjes en wijn drinken.

Kom op taxichauffeur, kom op man, ik wil dronken zijn vandaag

Wat de lave betreft, maak je geen zorgen, je hoort fraerok.

Door de jaren heen ben ik moe geweest, ik heb alles overleefd, ik heb alles gezien,

Ik haast me om de vrijheid van de lucht een slokje in te ademen.

En nu mijn lieve huis, en mijn moeder zwaait met haar zakdoek naar mij,

Zoveel jaren is ze erin geslaagd om oud te worden.

Vergeef mijn geliefde voor de donkere nachten zonder slaap,

Achter dit haar dat grijs begon te worden.

Mijn vrouw wachtte niet op me, ze boog zich naar een ander toe,

En ik heb geen reden om haar hiervan de schuld te geven,

Moge de Heer haar rechter zijn, nou, mijn vrienden zijn met mij,