Ravens - Albert Bouchard

A swift flock of ravens on a cloudy day

Draws a trail of contrast black on grey

Crossing the horizon in rapid flight

Soaring to meet the descending night

Stitching a line between land and sea

I reach out my finger to set them free

Tomorrow they’ll arrive where you sleep

In another land darkness seeped

I watch the ravens fly as you lay dying

Hearing you insist I won’t have crying

Did you really mean to die so soon

Darkness descends like night follows noon

As the raven horde sweeps to the night

Your soul leaps skyward catching flight

Leaving me here unable to rise

I let you go with one last sigh

Wings beat the air like soft thunder

The sky darkens the day grows somber

I won’t see you again while I live

As day follows night and take follows give

Gravity anchors me flight has failed

Far far above the moon rises pale

All I ever wanted was one last smile

Een snelle zwerm raven op een bewolkte dag

Tekent een spoor van contrast zwart op grijs

De horizon oversteken in snelle vlucht

Zwevend om de dalende nacht tegemoet te gaan

Een lijn trekken tussen land en zee

Ik steek mijn vinger uit om ze te bevrijden

Morgen komen ze aan waar jij slaapt

In een ander land sijpelde duisternis

Ik zie de raven vliegen terwijl jij op sterven ligt

Als ik je hoor volhouden, hoef ik niet te huilen

Was het echt je bedoeling om zo snel dood te gaan?

De duisternis daalt neer als de nacht volgt op de middag

Terwijl de ravenhorde de nacht in trekt

Je ziel springt naar de hemel om te vliegen

Laat me hier achter, niet in staat om op te staan

Ik laat je gaan met een laatste zucht

Vleugels slaan als zachte donderslagen door de lucht

De lucht wordt donkerder, de dag wordt somber

Ik zal je niet meer zien terwijl ik leef

Zoals dag volgt op nacht en nemen volgt geven

Zwaartekracht verankert me vlucht is mislukt

Ver ver boven de maan stijgt bleek

Alles wat ik ooit wilde, was een laatste glimlach