Stomaco - Albedo

Sognavo campi di poesia

Distese immense di bellezza e realtà

Ingoio noia e ipocrisia da anni ed anni

E mi lamento perché sono debole

Caro amico acido

Fai tu quello che serve

Spazzanado via ciò che è di troppo

Mentre danneggia il cuore

Sognavo campi di poesia

Mi hai dato carne

Prendendo il tutto con volgarità

E adesso arrabbiati

Perché ti costringo a soffrire

Oppure offenditi

Restare a guardare

Sognavo campi di poesia

Distese immense di bellezza e di vita

Mi hai dato carne, ossa, sangue, soldi

Tutto ciò che avanza

Ma mai un giorno di straordinario amore

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Dammi qualcosa che possa nutrirmi davvero

Ik droomde van poëzievelden

Enorme uitgestrektheid van schoonheid en realiteit

Ik slik al jaren en jaren verveling en hypocrisie

En ik klaag omdat ik zwak ben

Beste zure vriend

Je doet wat nodig is

Wegvegen wat te veel is

Terwijl het het hart beschadigt

Ik droomde van poëzievelden

Je hebt me vlees gegeven

Neem het allemaal vulgair

En word nu boos

Omdat ik je laat lijden

Of beledigd voelen

Blijf en kijk

Ik droomde van poëzievelden

Enorme uitgestrektheid van schoonheid en leven

Je gaf me vlees, botten, bloed, geld

Dat gaat allemaal

Maar nooit een dag van buitengewone liefde

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden

Geef me iets dat me echt kan voeden