Muscle Memory - Alayna

I’m sorry for when I called you so drunk that night

It must’ve been the muscle memory

And when I drove to your house after a long day

It must’ve been the muscle memory

It’s sad to see our skies turn orange and pink

I tried to pull the world back in time

But I have to accept it

To think I could control the inevitable night

It’s gonna take a while for you

To come out of my DNA

So bear with me

Woven so tightly, I

I can’t unravel overnight

How could I?

I feel a little lost but I know it’s what I need (Know it’s what I need)

I need to learn to lean on me (Need to learn to lean on me)

There’s far too much to say but I know love’s price is pain

So I need to learn to lean on me (Need to learn to lean on me)

It’s sad to see our skies turn orange and pink

I tried to pull the world back in time

But I have to accept it

To think I could control the inevitable night

It’s gonna take a while for you

To come out of my DNA

So bear with me

Woven so tightly, I

I can’t unravel overnight

How could I

I, I won’t forget

You were my best, my best friend

And maybe we will

Cross paths one day when I’m so full

But it’s gonna take a while for you

To come out of my DNA (My DNA)

So bear with me (So bear with me)

Woven so tightly, I

I can’t unravel overnight

How could I?

Ah, muscle memory

Ah, muscle memory

Ah, muscle memory

Ah, muscle memory

Het spijt me dat ik je die avond zo dronken noemde

Het moet het spiergeheugen zijn geweest

En toen ik na een lange dag naar je huis reed

Het moet het spiergeheugen zijn geweest

Het is triest om te zien dat onze lucht oranje en roze wordt

Ik probeerde de wereld terug te trekken in de tijd

Maar ik moet het accepteren

Te bedenken dat ik de onvermijdelijke nacht kon beheersen

Het duurt even voor je

Om uit mijn DNA te komen

Dus heb geduld met me

Zo strak geweven, I

Ik kan niet van de ene op de andere dag ontrafelen

Hoe kon ik?

Ik voel me een beetje verloren, maar ik weet dat het is wat ik nodig heb (weet dat het is wat ik nodig heb)

Ik moet leren om op mij te leunen (Moet leren om op mij te leunen)

Er is veel te veel om te zeggen, maar ik weet dat de prijs van de liefde pijn is

Dus ik moet leren om op mij te leunen (moet leren om op mij te leunen)

Het is triest om te zien dat onze lucht oranje en roze wordt

Ik probeerde de wereld terug te trekken in de tijd

Maar ik moet het accepteren

Te bedenken dat ik de onvermijdelijke nacht kon beheersen

Het duurt even voor je

Om uit mijn DNA te komen

Dus heb geduld met me

Zo strak geweven, I

Ik kan niet van de ene op de andere dag ontrafelen

Hoe kon ik

Ik, ik zal het niet vergeten

Je was mijn beste, mijn beste vriend

En misschien zullen we dat ook doen

Kruisen paden op een dag als ik zo vol zit

Maar het zal even duren voor jou

Om uit mijn DNA te komen (Mijn DNA)

Dus geduld met mij (Dus geduld met mij)

Zo strak geweven, I

Ik kan niet van de ene op de andere dag ontrafelen

Hoe kon ik?

Ah, spiergeheugen

Ah, spiergeheugen

Ah, spiergeheugen

Ah, spiergeheugen