Nevermore - Alaska Nebraska

Полная Луна, полные стаканы дряни

Кроны ив рисуют так легко узоры на окне

Снова до утра сонным взглядом наблюдаю

Тёмную фигуру в стенах комнаты моей

Иеиееееееее !

Странный гость в полночной тишине

Еееееееееее !

Не даёт покоя мне

Скажи, когда покину я печали коридор?

Гость ехидно отвечает: «Nevermore !»

Кормушек не видать здесь — нахера ты прилетела?

Можешь душу мою взять, ведь вещества забрали тело

Я не справился с потерей, стал безумия мишенью

Без НЕЁ я всё время тут веду беседы с отражением !

Полная Луна, полные стаканы дряни

Кроны ив рисуют так легко узоры на окне

Снова до утра сонным взглядом наблюдаю

Тёмную фигуру в стенах комнаты моей

Иеиееееееее !

Странный гость в полночной тишине

Еееееееееее !

Не даёт покоя мне

Скажи, когда покину я печали коридор?

Сам себе ехидно отвечаю: «Nevermore !»

Volle maan, volle glazen rotzooi

Wilgenkronen tekenen zo gemakkelijk patronen op het raam

Nogmaals, tot de ochtend met een slaperige blik, ik kijk

Een donkere figuur in de muren van mijn kamer

Jeeeeeeeee!

Een vreemde gast in middernachtstilte

Eeeeeeeeeeeee!

Geeft me geen rust

Vertel me, wanneer zal ik de gang van verdriet verlaten?

De gast antwoordt sarcastisch: "Nooit meer!"

Je kunt hier geen feeders zien - waarom ben je in godsnaam naar binnen gevlogen?

Je kunt mijn ziel nemen, omdat de stoffen het lichaam hebben ingenomen

Ik kon het verlies niet aan, ik werd een doelwit van waanzin

Zonder HAAR heb ik hier altijd gesprekken met reflectie!

Volle maan, volle glazen rotzooi

Wilgenkronen tekenen zo gemakkelijk patronen op het raam

Nogmaals, tot de ochtend met een slaperige blik, ik kijk

Een donkere figuur in de muren van mijn kamer

Jeeeeeeeee!

Een vreemde gast in middernachtstilte

Eeeeeeeeeeeee!

Geeft me geen rust

Vertel me, wanneer zal ik de gang van verdriet verlaten?

Ik antwoord mezelf sarcastisch: "Nooit meer!"