Lulo - Al2 el Aldeano, Raymond Daniel, Al2 El Aldeano, Raymond Daniel

¿Y cómo hacer para entenderme, tú?

Si yo mismo no me entiendo

Acaso, me enseñaste a conocerme

Ay, yo no sé.

Tú silencio estoy sintiendo

Lulo, la gente persiguiendo lo que anhela ataca

¿Por qué razón mi amigo, el odio, al alma nos opaca?

Ya más de un vampiro quiso clavarme su estaca

Perdí mi tiempo, buscándole escamas a la urraca

Yo le pregunto antes de qué plano permute

¿Cómo es posible Señor, que alguien mi dolor disfrute?

He querido un mando pa' ponerle a muchos un mute

Pero bueno, usted no sabe, los árboles no discuten

Me imagino que entre ustedes no hay disputa alguna

Para todos, un día, un sol, una noche, una luna

Desde sus raíces que hasta el tallo una fortuna

Porque todas las plantas tuvieron la misma cuna

A ver, ¿Cómo le explico Señor árbol pa' que entienda?

¿Puede que con tanto fruto, otro árbol se le ofenda?

¿Puede ser que un árbol sea más precioso por sus prendas?

¡Al humano le hace falta un bosque urgente pa' que aprenda!

A ti no te importa lo que otros árboles dicen

Tampoco tienes que opinar, ni calzar tus raíces

No tienes horario laboral ni jefe que te pise

Las aves te cantan y los rayos del sol te bendicen

La Tierra te acepta como eres

¿O acaso te discrimina por el color de piel como los seres?

Nah

Mamá Naturaleza ninguna planta prefiere

Toda semilla que crece merece lo mismo, asere!

A veces la conexión es tanta que he sentido

Que a través de ti, encuentro sentido a los sentidos

Cuando hablamos, siento que a vientos lejanos voy unido

Es como tu corazón, pero con mis latidos

¿Cuántos has visto morir?

¿Cuánto por aquí han nacido?

¿Cuántas ramas, cuántas aves, cuántas lluvias, cuántos nidos?

¿Cuántos como yo pasaron por aquí perdidos?

Y no escucharon tu voz, por tener ciego el oído

¿Será que nos conocemos, que esto no tiene sentido?

Quizás estuvimos antes aquí en cuerpos invertidos

Entre tus sonidos un mensaje mis ojos han leído

Que a veces pa' ser feliz se tiene que haber sufrido

¡Coño, men!

Dicen que los árboles no pecan

Tú no lloras tanto, yo tengo la mirada seca

Con toda la mierda que el mundo ante mí defeca

En hoe begrijp je mij?

Als ik mezelf niet begrijp

Heb je me geleerd mezelf te kennen

Ik weet het niet.

Ik voel je stilte

Lulo, de mensen die jagen op wat ze verlangen naar een aanval

Om welke reden, mijn vriend, haat, maakt onze ziel ons ondoorzichtig?

Al meer dan één vampier wilde zijn staak in mij steken

Ik verspilde mijn tijd met zoeken naar schubben op de ekster

Ik vraag hem voor welk vliegtuig hij is uitgewisseld

Hoe is het mogelijk, Heer, dat iemand geniet van mijn pijn?

Ik wilde een commando om velen te dempen

Maar goed, je weet het niet, bomen maken geen ruzie

Ik stel me voor dat er tussen jullie geen geschil is

Voor iedereen, één dag, één zon, één nacht, één maan

Van de wortels tot de stengel een fortuin

Omdat alle planten dezelfde wieg hadden

Eens kijken, hoe leg ik meneer Tree uit zodat u het begrijpt?

Zou het kunnen dat met zoveel fruit een andere boom beledigd is?

Kan het zijn dat een boom kostbaarder is vanwege zijn kleding?

De mens heeft dringend een bos nodig om te leren!

Het maakt je niet uit wat andere bomen zeggen

Je hoeft ook niet je mening te geven, noch je roots op te zetten

Je hebt geen werktijden of een baas die op je afstapt

De vogels zingen je toe en de zonnestralen zegenen je

De aarde accepteert je zoals je bent

Of discrimineert het je vanwege je huidskleur zoals andere wezens?

nee

Mama Nature heeft liever geen plant

Elk zaadje dat groeit verdient hetzelfde, asere!

Soms is de verbinding zo groot dat ik die heb gevoeld

Dat ik door jou betekenis vind voor de zintuigen

Als we praten, voel ik dat verre winden ik verenigd ben

Het is net als jouw hart, maar dan met mijn beats

Hoeveel heb je er zien sterven?

Hoeveel zijn er hier geboren?

Hoeveel takken, hoeveel vogels, hoeveel regens, hoeveel nesten?

Hoeveel zoals ik zijn hier verloren gegaan?

En ze luisterden niet naar uw stem, omdat hun oren blind waren

Zou het kunnen dat we elkaar kennen, dat dit nergens op slaat?

Misschien waren we hier eerder in omgekeerde lichamen

Tussen je geluiden door een bericht dat mijn ogen hebben gelezen

Dat je soms moet hebben geleden om gelukkig te zijn

Verdomme, kerel!

Ze zeggen dat bomen niet zondigen

Je huilt niet zo veel, ik heb een droge blik

Met alle shit die de wereld voor me uitpoept