Elfáradtam - AK26

Egyedül csak az ég szava bír rám

Csak olyat amit elbírok biz rám

Néha zűr van a mennyben és elmegy a kedvem ha ellök a világ

Lehet példa vagy szánalom lennék

Nekem mindegy, a fontos az énkép

Néha zaj tör a csendbe és könnyek a szembe, de így van a helyén

Giajjenno

Azt mondják hogy könnyű meló

Te hétvégente színpadon vagy haver neked de jó

Meg ez nem egy kemény dió

Pedig a súly amit cipelek több száz kiló

Ha úgy hívnak hogy Giajjenno vagy úgy hívnak Hiro

Soha nem néztem azt hogy sláger lesz

Amíg a hamis dalaiddal, bárkit átverhetsz

Volt hogy cipeltem én rekeszt

Ha feltetted a kezed, mondtam, te kezd

Látom hogy mindenbe beleköttök

Én angyalnak születtem, de körbevesz az ördög

Végül egy fagyos gödörbe löktök

Az Úr az én pásztorom, de addig újra töltök

Megtanultam, véletlenek nincsenek

Míg megírom a versemet csak gyűjtsétek a kincseket

Közben látom a nagyimat, integet

Amikor végeztem lent, akkor felmegyek

Krisz Rudolf

Egyedül csak az ég szava bír rám

Csak olyat amit elbírok biz rám

Néha zűr van a mennyben és elmegy a kedvem ha ellök a világ

Lehet példa vagy szánalom lennék

Nekem mindegy, a fontos az énkép

Néha zaj tör a csendbe és könnyek a szembe, de így van a helyén

Hiro

Néha pihenni akarok én, de nagyon

Megfáradtam, ez az 5000-ik dalom

Egész életünkbe hajtunk

De vajon a sorsunkba mennyi múlik rajtunk

Azt hiszitek nekem az életem arany

Amennyit én beleteszek, a felét se kaptam

Vannak velem ezrek, tőlük kapok erőre, ha újra belekezdek

Elvárod, hogy tökéletes legyek

Pedig kezek nélkül másztam meg a hegyet

Sokat fújnak itt a szelek

Ahonnan jövök, onnan lehoztam az eget

Amit beletudok, mindent beleadok

Nem mutatom, pedig néha gyenge vagyok

Megint összeszedem magam

Amikor eljövök újra, ma van

Krisz Rudolf

Egyedül csak az ég szava bír rám

Csak olyat amit elbírok biz rám

Néha zűr van a mennyben és elmegy a kedvem ha ellök a világ

Lehet példa vagy szánalom lennék

Nekem mindegy, a fontos az énkép

Néha zaj tör a csendbe és könnyek a szembe, de így van a helyén

Van az úgy, hogy a képzelet vérre visz és a lényeg túl hat

Közbe szólhat a félelem, a jó és rossz mi emberként hat

Végeimmel és vágyaimmal is harcolok, de az élet nem vár

A zene az ami lételem, átvezet az életen és szabadon száll

Egyedül csak az ég szava bír rám

Csak olyat amit elbírok biz rám

Néha zűr van a mennyben és elmegy a kedvem ha ellök a világ

Lehet példa vagy szánalom lennék

Nekem mindegy, a fontos az én kép

Néha zaj tör a csendbe és könnyek a szembe, de így van a helyén

Alleen het woord van de hemel kan mij vasthouden

Hij vertrouwt me alleen toe wat ik aankan

Soms is het een puinhoop in de hemel en verlies ik mijn geduld als de wereld me wegduwt

Ik zou een voorbeeld kunnen zijn of medelijden

Het maakt mij niet uit, wat belangrijk is, is mijn zelfbeeld

Soms verbreekt lawaai de stilte en schieten de tranen in mijn ogen, maar zo is het

Laten we gaan

Ze zeggen dat het gemakkelijk werk is

Je staat in het weekend op het podium, vriend, maar dat is prima

En het is geen harde noot om te kraken

Hoewel het gewicht dat ik draag honderden kilo's is

Als ze me Giajjenno of Hiro noemen

Ik heb het nooit een hit zien worden

Zolang je maar iemand voor de gek kunt houden met je nepliedjes

Ik droeg vroeger een compartiment

Als je je hand opsteekt, zei ik, begin je

Ik zie dat je overal bij betrokken bent

Ik ben geboren als een engel, maar de duivel omringt me

Ik beland in een bevroren kuil geduwd

De Heer is mijn herder, maar tot die tijd zal ik weer uitgeven

Ik heb geleerd dat toeval niet bestaat

Terwijl ik mijn gedicht schrijf, verzamel gewoon de schatten

Ondertussen zie ik mijn oma zwaaien

Als ik beneden klaar ben, ga ik naar boven

Rudolf Chris

Alleen het woord van de hemel kan mij vasthouden

Hij vertrouwt me alleen toe wat ik aankan

Soms is het een puinhoop in de hemel en verlies ik mijn geduld als de wereld me wegduwt

Ik zou een voorbeeld kunnen zijn of medelijden

Het maakt mij niet uit, wat belangrijk is, is mijn zelfbeeld

Soms verbreekt lawaai de stilte en schieten de tranen in mijn ogen, maar zo is het

Hiro

Soms wil ik rusten, maar veel

Ik ben moe, dit is mijn 5000ste nummer

We rijden ons hele leven

Maar hoeveel van ons lot is aan ons?

Je denkt dat mijn leven goud is

Ik kreeg niet de helft van wat ik erin stopte

Ik heb duizenden bij me, ze geven me kracht als ik opnieuw begin

Je verwacht dat ik perfect ben

Ik beklom de berg echter zonder handen

De wind waait hier veel

Waar ik vandaan kom, heb ik de hemel neergehaald

Ik geef alles wat ik kan

Ik laat het niet zien, maar soms ben ik zwak

Ik raap mezelf weer bij elkaar

Als ik weer kom, is het vandaag

Rudolf Chris

Alleen het woord van de hemel kan mij vasthouden

Hij vertrouwt me alleen toe wat ik aankan

Soms is het een puinhoop in de hemel en verlies ik mijn geduld als de wereld me wegduwt

Ik zou een voorbeeld kunnen zijn of medelijden

Het maakt mij niet uit, wat belangrijk is, is mijn zelfbeeld

Soms verbreekt lawaai de stilte en schieten de tranen in mijn ogen, maar zo is het

Soms neemt de verbeelding het over en overweldigt de essentie

Angst kan tussenbeide komen, goed en slecht handelen als mens

Ik vecht met mijn doelen en mijn verlangens, maar het leven wacht niet

Muziek is mijn wezen, het leidt me door het leven en vliegt vrij rond

Alleen het woord van de hemel kan mij vasthouden

Hij vertrouwt me alleen toe wat ik aankan

Soms is het een puinhoop in de hemel en verlies ik mijn geduld als de wereld me wegduwt

Ik zou een voorbeeld kunnen zijn of medelijden

Het maakt mij niet uit, wat belangrijk is, is mijn imago

Soms verbreekt lawaai de stilte en schieten de tranen in mijn ogen, maar zo is het