Surge - Ajja

Early one morning the sun was shining

I was laying in bed

Wond’ring if she’d changed it all

If her hair was still red

Her folks they said our lives together

Sure was gonna be rough

They never did like Mama’s homemade dress

Papa’s bankbook wasn’t big enough

And I was standing on the side of the road

Rain falling on my shoes

Heading out for the East Coast

Lord knows I’ve paid some dues getting through

Tangled up in blue.

She was married when we first meet

Soon to be divorced

I helped her out of a jam I guess

But I used a little too much force

We drove that car as far as we could

Abandoned it out West

Split it up on a dark sad night

Both agreeing it was best

She turned around to look at me

As I was walking away

I heard her say over my shoulder

«We'll meet again someday on the avenue»

Tangled up in blue.

I had a job in the great north woods

Working as a cook for a spell

But I never did like it all that much

And one day the ax just fell

So I drifted down to New Orleans

Where I happened to be employed

Working for a while on a fishing boat

Right outside of Delacroix

But all the while I was alone

The past was close behind

I seen a lot of women

But she never escaped my mind my love just grew

Tangled up in blue.

She was working in a topless place

And I stopped in for a beer

I just kept looking at her side of her face

In the spotlight so clear

And later on as the crowd thinned out

I’s just about to do the same

She was standing there in back of my chair

Saying «Jimmy, Don’t I know your name?»

I muttered something underneath my breath

She studied the lines on my face

I must admit I felt a little uneasy

When she bent down to tie the laces of my shoe

Tangled up in blue.

She lit a burner on the stove and offered me a pipe

«I thought you’d never say hello"she said

«You look like the silent type»

Then she opened up a book of poems

And handed it to me

From the thirteenth century

And every one of them words rang true

And glowed like burning coal

Pouring off of every page

Like it was written in my soul from me to you

Tangled up in blue

I lived with them on Montague Street

In a basement down the stairs

There was music in the caf, s at night

And revolution in the air

Then he started into dealing with slaves

And something inside of him died

She had to sell everything she owned

And froze up inside

And when finally the bottom fell out

I became withdrawn

The only thing I knew how to do

Was to keep on keeping on like a bird that flew

Tangled up in blue.

So now I’m going back again

I got to get her somehow

All the people we used to know

They’re an illusion to me now

Some are mathematicians

Some are carpenter’s wives

Don’t know how it all got started

I don’t what they’re doing with their lives

But me I’m still on the road

Heading for another joint

We always did feel the same

We just saw it from a different point of view

Tangled up in Blue.

Op een vroege ochtend scheen de zon

Ik lag in bed

Ik vroeg me af of ze het allemaal had veranderd

Als haar haar nog rood was

Haar ouders zeiden dat we samen leven

Het zou zeker ruig worden

Ze hielden nooit van mama's zelfgemaakte jurk

Papa's bankboek was niet groot genoeg

En ik stond aan de kant van de weg

Regen die op mijn schoenen valt

Op weg naar de oostkust

God weet dat ik wat contributie heb betaald om erdoorheen te komen

Verstrikt in blauw.

Ze was getrouwd toen we elkaar voor het eerst ontmoetten

Binnenkort gescheiden

Ik heb haar uit de problemen geholpen denk ik

Maar ik gebruikte iets te veel kracht

We reden die auto zo ver als we konden

Ik heb het verlaten in het westen

Splits het op op een donkere, trieste nacht

Beiden waren het erover eens dat het het beste was

Ze draaide zich om om me aan te kijken

Terwijl ik wegliep

Ik hoorde haar over mijn schouder zeggen

«Op een dag zien we elkaar weer op de avenue»

Verstrikt in blauw.

Ik had een baan in de Great North Woods

Werken als kok voor een spreuk

Maar ik vond het nooit zo leuk

En op een dag viel de bijl

Dus ik zakte af naar New Orleans

Waar ik toevallig werkte

Een tijdje werken op een vissersboot

Net buiten Delacroix

Maar al die tijd was ik alleen

Het verleden lag op de hielen

Ik heb veel vrouwen gezien

Maar ze ontsnapte nooit aan mijn gedachten, mijn liefde groeide gewoon

Verstrikt in blauw.

Ze werkte in een topless plek

En ik stopte voor een biertje

Ik bleef maar naar haar kant van haar gezicht kijken

Zo duidelijk in de schijnwerpers

En later toen de menigte dunner werd

Ik sta op het punt hetzelfde te doen

Ze stond daar achter in mijn stoel

Zeggen "Jimmy, weet ik je naam niet?"

Ik mompelde iets onder mijn adem

Ze bestudeerde de lijnen op mijn gezicht

Ik moet toegeven dat ik me een beetje ongemakkelijk voelde

Toen ze bukte om de veters van mijn schoen te strikken

Verstrikt in blauw.

Ze stak een brander op het fornuis aan en bood me een pijp aan

'Ik dacht dat je nooit hallo zou zeggen', zei ze

«Je ziet eruit als het stille type»

Toen opende ze een boek met gedichten

En gaf het aan mij

Vanaf de dertiende eeuw

En elk van die woorden klonk waar

En gloeide als brandende kolen

Giet af van elke pagina

Alsof het door mij aan jou in mijn ziel is geschreven

Verstrikt in blauw

Ik woonde bij hen in Montague Street

In een kelder de trap af

Er was muziek in het café, 's nachts

En revolutie in de lucht

Toen begon hij met slaven om te gaan

En iets in hem stierf

Ze moest alles verkopen wat ze bezat

En verstijfde van binnen

En toen viel uiteindelijk de bodem eruit

Ik raakte teruggetrokken

Het enige dat ik wist hoe ik het moest doen

Was om te blijven doorgaan als een vogel die vloog

Verstrikt in blauw.

Dus nu ga ik weer terug

Ik moet haar op de een of andere manier krijgen

Alle mensen die we vroeger kenden

Ze zijn nu een illusie voor mij

Sommigen zijn wiskundigen

Sommigen zijn timmermansvrouwen

Ik weet niet hoe het allemaal is begonnen

Ik weet niet wat ze doen met hun leven

Maar ik ben nog steeds onderweg

Op weg naar een andere joint

We hebben altijd hetzelfde gevoeld

We hebben het net vanuit een ander gezichtspunt bekeken

Verstrikt in blauw.