Twice Beloved - Ainur

I’ll have you walking straight into my trap

And I will welcome you into my sphere

You’ll stare into my eyes and be my slave

Desert the unmanned bulwarks of your will

Empty yourself till I have had my fill

She will tread long roads of greyness

In a land of hazy remains

From the palaces of greatness

To the mesh of unlighted lanes

Listen for her steps

Over the moor

Call that is not heard

Distant contour

He came in the wan year of lamentation

Dispossessed inheritor of his lot

Somberness and grimness upon his features

He was just a pawn

In the mirror of remembrance

All is blurred in nebolous doubt

She will walk alone

Where all things fade

For nobody knows

The weeping maid

Ik laat je recht in mijn val lopen

En ik zal je verwelkomen in mijn sfeer

Je zult in mijn ogen staren en mijn slaaf zijn

Verlaat de onbemande bolwerken van je wil

Leeg jezelf totdat ik mijn vulling heb gehad

Ze zal lange wegen van grijsheid bewandelen

In een land van wazige overblijfselen

Van de paleizen van grootsheid

Naar de mazen van onverlichte rijstroken

Luister naar haar stappen

Over de hei

Oproep die niet wordt gehoord

Verre contour

Hij kwam in het bleke jaar van klaagzang

Onteigende erfgenaam van zijn lot

Somberheid en grimmigheid op zijn gelaatstrekken

Hij was slechts een pion

In de spiegel van herinnering

Alles is wazig in vage twijfel

Ze zal alleen lopen

Waar alle dingen vervagen

want niemand weet het

De huilende meid