Re: I Am - Aimer

Please hear me

I want to tell you

Please sing to me

I wanna hear your voice

遠くの鼓動がまだ響く間

裸の言葉胸に閉じ込めた

記憶の色が滲み始める

破れた世界の隅で

何も求めずにただ抱き寄せる

今の僕にはそれしかできない

震えた強がりでもプライドにみえる

はぐれた子供のように

最後の声さえも 風が彷徨うせいで消された

月に手を向けたまま 君は宇宙の星に消えた

そばに居てと抱きしめても

もう二度と聴こえない君の歌声は

降り注いだ雨のサイレン

僕の代わりに今この宇宙が泣きつづける

これまで踏みつけてきた教えを

今かき集めこの胸にあてても

救い求め歌うようなお遊戯にみえる

物語る大人のように

言葉に寄り添うだけの

空の愛と導きはいらない

飾られた祈りでは

明日の手掛かりに触れない

いつか君に届くはずの

名もなき幼い詩で描く徒花を

忘れたいよ一度だけ

眠れぬ哀しみがその詩を抱きしめてる

Freezing cold shatter my sorrow

And scorching sand puts it together again

Freezing cold shatter my sorrow

And scorching sand puts it together again

投げ捨てられる正しさなら

消えることない間違いの方がいい

臆病に隠してた声も今

この手でもう一度探せばいい

掴む帰途の咲く光も

乾いた心のせいでモノクロに見えた

忘れないよ今日の景色を

ありふれた願いが足元を照らしてくれる

Hoor me alsjeblieft

Ik wil je vertellen

Zing alsjeblieft voor me

ik wil je stem horen

Terwijl de verre hartslag nog steeds echoot

Naakte woorden gevangen in mijn borst

De kleur van het geheugen begint te vervagen

In de hoek van de verscheurde wereld

Knuffel me gewoon zonder iets te vragen

Ik kan dat alleen nu doen

Het ziet eruit als trots, zelfs als het beeft

Als een verdwaald kind

Zelfs de laatste stem werd gedoofd omdat de wind rondzwierf

Je verdween in de sterren van het universum met je handen op de maan

Zelfs als je me omhelst om aan mijn zijde te blijven

Je zangstem die je nooit meer kunt horen

Regenachtige sirene

Dit universum blijft huilen in plaats van mij

De leringen die tot nu toe zijn vertrapt

Zelfs als je het nu verzamelt en op deze kist legt

Het lijkt op een toneelstuk zoals zingen voor redding

Als een volwassene die een verhaal vertelt

Kruip maar lekker tegen de woorden aan

Ik heb geen liefde en begeleiding in de lucht nodig

In het versierde gebed

Raak de aanwijzingen van morgen niet aan

Zou je ooit moeten bereiken

Een bloem getekend in een jong gedicht zonder naam

Ik wil het maar één keer vergeten

Slapeloos verdriet omhelst het gedicht

De vrieskou verbrijzelt mijn verdriet

En verschroeiend zand zet het weer in elkaar

De vrieskou verbrijzelt mijn verdriet

En verschroeiend zand zet het weer in elkaar

Als de juistheid wordt weggegooid

Het is beter om een ​​fout te maken die nooit verdwijnt.

De stem verborgen in de verlegenheid is nu

Je kunt het weer vinden met deze hand

Het bloeiende licht op weg naar huis

Het zag er monochroom uit vanwege mijn droge hart

Ik zal het landschap van vandaag niet vergeten

Veelvoorkomende wensen verlichten je voeten